... دست آخر، هر طور که حساب کنی، همه راه ها به او ختم می شوند. دوباره روزی می رسد که خسته و دل شکسته، نادم و پریشان باز هم به او بر می گردی... و او خواسته یا ناخواسته، شاید همانطور که تو می خواهی باز هم عاشقانه تو را می پذیردو هیچ به رویت نمی آورد که کجا رفتی؟!... چرا رفتی؟!... و اصلا چرا برگشتی؟!...

در كور سوي خيال شيعه كشان  اسبي آمد بي سوار................ضجه زنان چون ببري ضخمي......انديشناك از لحظه اكنون و در حسرت سواري كه ديگر نيست............اوست تنهاترين.......چشمان خون آلوده پاييز بر پيكر نيمه جان او مي نگرد........لنگ لنگان دور ميشود و در مه مدفون...........چه كرخت است اين ثانيه ها كه به اسارت ساعت ديواري در آمده اند...........و باز هم نوبت تنهايي است.

دیروز با خود بودم و بی تو...

امروز بی خودم و با تو ...

آه از فردا که بی خودم و بی تو  ...

دوباره بهار می شود و تو ناچار به شکفتنی. دوباره باید نو شوی و گاه چه سخت است که آن چیزی بنمایی که نیستی...

گفتم غم تو دارم

گفتا دلت خوشه ها

گفتم که ماه من شو

گفتا تو خسته نشدی از بس منتمو کشیدی

گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز

گفتا کدوم مهرورز؟ یکیش من. ازم چیزی بهت ماسیده؟

گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم

گفتا بیکاری دیگه. بیکار نبودی میرفتی سرکار سر چهارراه راه رو نمی بستی

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد

گفتا پاشو گورتو گم کن. تو از اولشم منحرف و گمراه بودی

گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت

گفتا اگه در معرفی حساب خودت موقع ثبت یارانه، حساب منو بدی قول میدم یه ماچ بهت بدم. اونم بی آب لب و لوچه ها!از آب دهانت بدم میاد. من اهل بوسه موسه فرانسوی نیستم. خواستی فیس تو فیس دماغ رو دماغ!

گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد؟

گفتا خودتی. رحیم من هنوز بدنیا نیومده. هر وقت اومد و بزرگ شد از خودش بپرس

گفتم مگه ازدواج کردی که منتظر رحیمی؟

گفتا رحیم (الکساندر دومای پدر) دوستمه و رحیم (الکساندر دومای پسر) اسم بچمه. باباش میگه اسمشو بذاریم رحیم جونیور مثل  الیشا کوک جونیور، رابرت داونی جونیور،کلینتون ایستوود جونیور که بعدا خجالت کشید بچه است گفت بهم بگید کلینت ایستوود،مارتین لوترکینگ جونیور،والتر اسکات جونیور،زیمبالیست جونیور،کنراد هیلتون جونیور و و و  اما من میگم بذاریم رحیم زاده. مثل موذن زاده ، فنونی زاده ، حسن زاده  ،فنی زاده ... تازه اینجوری بعدها میشه بهش گفت بزرگ زاده و آقا زاده

 

شعری که در ادامه می آید را برای " رومن پولانسکی" یکی از فیلمسازان مورد علاقه ام سروده ام که در باب ماجرای دستگیری اش و خانه نشینی اجباری اوست.

" سینما در حَصرِ خانگی"

( به رومن پولانسکی) 

فرشِ قرمزی زیر پاهایت انداختند

لیک

ماهِ تلخی در دهانت نشاندند

محترمانه گفتی:

" ببخشید، دندانتان روی گردنِ من است."

گستاخانه اما

چاقویی را که در آب زنگار بسته بود

نشانت دادند تا اهالیِ محله ی چینی ها

برایشان کف بزند

من اما برایِ رهایی تو

نامِ کوچکِ سینما

دیوانه وار

فیلم هایت را نذر کرده ام

بدون کپی رایت!

 

"ماری آنتوانت" حکايتگر زندگی ملکه معروف فرانسه تا پيش از وقوع انقلاب اين کشور است.

عشق محکومی است که محاکمه نمی شود

دیوانه ایست که معالجه نمی شود

بیگانه ایست که شناخته نمی شود

سکوتی است که شکسته نمی شود

وفریادی ایست که ارام نمی شود

بــازی روزگـــار

بازی روزگار را نمی فهمم!

من تو را دوست می دارم... تو دیگری را... دیگری مرا... و همه ما تنهاییم!

داستان غم انگیز زندگی این نیست که انسانها فنا می شوند،
این است که آنان از دوست داشتن باز می مانند.

همیشه هر چیزی را که دوست داریم به دست نمی آوریم،
پس بیاییم آنچه را که به دست می آوریم دوست بداریم.

انسان عاشق زیبایی نمی شود،
بلكه آنچه عاشقش می شود در نظرش زیباست!

انسان های بزرگ دو دل دارند؛
دلی که درد می کشد و پنهان است و دلی که میخندد و آشکار است.

همه دوست دارند که به بهشت بروند،
ولی کسی دوست ندارد که بمیرد ... !

عشق مانند نواختن پیانو است،
ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی و با قلبت بنوازی.

دنیا آنقدر وسیع هست که برای همه مخلوقات جایی باشد،
پس به جای آنکه جای کسی را بگیریم تلاش کنیم جای واقعی خود را بیابیم.

‏‏اگر انسانها بدانند فرصت باهم بودنشان چقدر محدود است؛
محبتشان نسبت به یکدیگر نامحدود می شود.

عشق در لحظه پدید می آید
و دوست داشتن در امتداد زمان
و این اساسی ترین تفاوت میان عشق و دوست داشتن است.

با سلام خدمت شما سروران عزیز

شعر "غزل"

غضت شکسته ریخته بر دامنم غزل
با هق هقت گریسته پیراهنم غزل
دست مرا بگیر که در جشن واژه ها
همپای رقص آذری تو منم غزل
سرگیجه های مستی من مانده در سرت
مشروب چشمهای تو در بهمنم غزل
در من نفس کشیدی و جا مانده از لبت
سرخی بوسه های تو بر گردنم غزل
آلوده کن برهنگی ات را به پیکرم
عریان توست لرزش خیس تنم غزل
در این اتاق آینه در آینه هنوز
در رختخواب سرد تو جان می کَنَم غزل
با دست خود سیاهی عمر مرا بگیر
خورشیدِ آسمان شب ِ روشنم غزل
مردانه پای عهد تو هستم نگو به من
در امتحان عاشقی ات یک مردم غزل

چند روزی منتظر ماندم تا ( غزلم ) بتواند این شعر را بخواند ولی نفس کشیدن برایش دشوار شده و قلب ضعیفش تاب نشستن ندارد و...... دوستدارم دخترم غزل ( تو رو جان عزیزی که داری براش دعا کنید  )

(۱۷-۷-۱۳۹۰ ۰۴:۱۳ عصر)الیشا نوشته شده:  

چند روزی منتظر ماندم تا ( غزلم ) بتواند این شعر را بخواند ولی نفس کشیدن برایش دشوار شده و قلب ضعیفش تاب نشستن ندارد و...... دوستدارم دخترم غزل ( تو رو جان عزیزی که داری براش دعا کنید  )

آه دوست عزیزم ...

من و همه دوستان کافه برای بهبود هر چه سریعتر غزل عزیز دعا می کنیم ...

خداوند لطفش را  بیش از پیش شامل حال ما گرداند و  دعا و درخواستمان را اجابت فرماید ...

الهی آمین ...

یا حق ...

(۱۷-۷-۱۳۹۰ ۰۴:۱۳ عصر)الیشا نوشته شده:  

خورشیدِ آسمان شب ِ روشنم غزل

دردنامه ی شما را خواندم و اندوه شما را با همه ی وجود احساس کردم.

کاری از من و دوستان بر نمی آید جز آرزوی سلامتی شما و غزل شما.

این سروده را سال ها پیش، بیش از پانزده سال پیش گفته ام و آن را به نام غزل شما، به همراه همه ی بچه های کافه زمزمه می کنم و آرزو می کنم تا هر چه زودتر غزل، بهبود یابد و شادی و شادابی را به کلبه ی شما بازگرداند. 

"غزل"

اسم يار من غزل  اسم نگار من غزل

روزگار من غزل  ليل و نهار من غزل

 

لب غزل دريا غزل  شور دل شيدا غزل

شب غزل سودا غزل  صبح بهار من غزل

 

تن غزل مسكن غزل  باغ و گل و گلشن غزل

دشت را دامن غزل  دامان يار من غزل

 

دل غزل حاصل غزل  مقصود آب و گل غزل

بحر را ساحل غزل  دريا كنار من غزل

 

شور ناز من غزل  شمع نياز من غزل

برگ و ساز من غزل  نقش و نگار من غزل

 

باز مي گويم غزل  با ناز مي گويم غزل

راز مي گويم غزل  در دهر كار من غزل

 

آسمان من غزل  سودای جان من غزل

مهربان من غزل  آموزگار من غزل

 دست های غزل را توی دست هایتان بگیرید و به چشم هایش خیره شوید و نرم نرم این بیت ها را در گوشش زمزمه کنید و یادتان باشد دل همه ی بچه های کافه پیش شما و نگران غزل شماست.

(۱۷-۷-۱۳۹۰ ۰۵:۴۳ عصر)کاپیتان اسکای نوشته شده:  

(۱۷-۷-۱۳۹۰ ۰۴:۱۳ عصر)الیشا نوشته شده:  

خورشیدِ آسمان شب ِ روشنم غزل

دردنامه ی شما را خواندم و اندوه شما را با همه ی وجود احساس کردم.

کاری از من و دوستان بر نمی آید جز آرزوی سلامتی شما و غزل شما.

این سروده را سال ها پیش، بیش از پانزده سال پیش گفته ام و آن را به نام غزل شما، به همراه همه ی بچه های کافه زمزمه می کنم و آرزو می کنم تا هر چه زودتر غزل، بهبود یابد و شادی و شادابی را به کلبه ی شما بازگرداند. 

"غزل"

اسم يار من غزل  اسم نگار من غزل

روزگار من غزل  ليل و نهار من غزل

 

لب غزل دريا غزل  شور دل شيدا غزل

شب غزل سودا غزل  صبح بهار من غزل

 

تن غزل مسكن غزل  باغ و گل و گلشن غزل

دشت را دامن غزل  دامان يار من غزل

 

دل غزل حاصل غزل  مقصود آب و گل غزل

بحر را ساحل غزل  دريا كنار من غزل

 

شور ناز من غزل  شمع نياز من غزل

برگ و ساز من غزل  نقش و نگار من غزل

 

باز مي گويم غزل  با ناز مي گويم غزل

راز مي گويم غزل  در دهر كار من غزل

 

آسمان من غزل  سودای جان من غزل

مهربان من غزل  آموزگار من غزل

 دست های غزل را توی دست هایتان بگیرید و به چشم هایش خیره شوید و نرم نرم این بیت ها را در گوشش زمزمه کنید و یادتان باشد دل همه ی بچه های کافه پیش شما و نگران غزل شماست.

با سلام خدمت شما کاپیتان اسکای عزیز

از دوستان عزیزی که با ارسال نظرهایشان این حقیر را مدیون محبت خود میکنند سپاسگزارم.

الیشای عزیز

من نیز ، چون دیگر کافه نشینان آرزوی بهبودی غزل را دارم. امیدوارم که خداوند دعای همه بچه های کافه را قبول کند، تنها کاری که از دستهای ناتوان چون منی بر می آید دعاست. به امید روزی که لبخندی عمیق وجود شما را در برگیرد.

راتسو

با سلام خدمت شما سروران عزیز

امروز صبح دخترم غزل دیگه از خواب  بیدار نشد زنگ زدم به دکتر امد دید غزل برای همیشه خوابیده ساعت 9:45 دخترم پرپر شد آخرین شعر انجا میگم .

از همه بچه های کافه که تویی این دو روز به من حقیر دل داری دادین سپاسگذارم هر بدی خوبی از من دیدن به بزرگی خود ببخشید

از لحظه ی رفتن به خواب سرد بی من غزل

از بی من و بی ما شدن ترسیده بودی
در غربت آغوش من خوابیده بودی
شبها چراغانی شدند در بوسه هایت
گفتم که ماه من تویی خندیده بودی
با زندگیم آمیخت گرمای حضورت
صد جرعه نور در قلب من پاشیده بودی
ازلحظه ی رفتن به خواب سرد بی من غزل
لبخند را روی لبم خشکیده بودی
از کی به تقدیر من این غم را نوشتی؟
از کی به روی چشم من باریده بودی؟
وقت دعا مثل اجابت سبز هستی
اما مرا باران درد زاییده بودی
این چند شب بی تو زمان تاخیر دارد
من را چنین غمگین پریشان دیده بودی؟

با تشکر از همه شما دوستان الیشا خداحافظ

(۱۸-۷-۱۳۹۰ ۱۱:۲۶ صبح)الیشا نوشته شده:  

با سلام خدمت شما سروران عزیز

امروز صبح دخترم غزل دیگه از خواب  بیدار نشد زنگ زدم به دکتر امد دید غزل برای همیشه خوابیده ساعت 9:45 دخترم پرپر شد آخرین شعر انجا میگم .

از همه بچه های کافه که تویی این دو روز به من حقیر دل داری دادین سپاسگذارم هر بدی خوبی از من دیدن به بزرگی خود ببخشید

از لحظه ی رفتن به خواب سرد بی من غزل

از بی من و بی ما شدن ترسیده بودی
در غربت آغوش من خوابیده بودی
شبها چراغانی شدند در بوسه هایت
گفتم که ماه من تویی خندیده بودی
با زندگیم آمیخت گرمای حضورت
صد جرعه نور در قلب من پاشیده بودی
ازلحظه ی رفتن به خواب سرد بی من غزل
لبخند را روی لبم خشکیده بودی
از کی به تقدیر من این غم را نوشتی؟
از کی به روی چشم من باریده بودی؟
وقت دعا مثل اجابت سبز هستی
اما مرا باران درد زاییده بودی
این چند شب بی تو زمان تاخیر دارد
من را چنین غمگین پریشان دیده بودی؟

با تشکر از همه شما دوستان الیشا خداحافظ

خدا بهتون صبر بده

(۱۸-۷-۱۳۹۰ ۱۱:۲۶ صبح)الیشا نوشته شده:  

با سلام خدمت شما سروران عزیز

امروز صبح دخترم غزل دیگه از خواب  بیدار نشد زنگ زدم به دکتر امد دید غزل برای همیشه خوابیده ساعت 9:45 دخترم پرپر شد آخرین شعر انجا میگم .

با تشکر از همه شما دوستان الیشا خداحافظ

بسیار متاسف شدم و از صمیم قلب تسلیت میگم ...

خداوند متعال صبر بده ...

همین ...

یا حق ...

(۱۸-۷-۱۳۹۰ ۱۱:۲۶ صبح)الیشا نوشته شده:  

با سلام خدمت شما سروران عزیز

امروز صبح دخترم غزل دیگه از خواب  بیدار نشد زنگ زدم به دکتر امد دید غزل برای همیشه خوابیده ساعت 9:45 دخترم پرپر شد آخرین شعر انجا میگم .

از همه بچه های کافه که تویی این دو روز به من حقیر دل داری دادین سپاسگذارم هر بدی خوبی از من دیدن به بزرگی خود ببخشید

از لحظه ی رفتن به خواب سرد بی من غزل

از بی من و بی ما شدن ترسیده بودی
در غربت آغوش من خوابیده بودی
شبها چراغانی شدند در بوسه هایت
گفتم که ماه من تویی خندیده بودی
با زندگیم آمیخت گرمای حضورت
صد جرعه نور در قلب من پاشیده بودی
ازلحظه ی رفتن به خواب سرد بی من غزل
لبخند را روی لبم خشکیده بودی
از کی به تقدیر من این غم را نوشتی؟
از کی به روی چشم من باریده بودی؟
وقت دعا مثل اجابت سبز هستی
اما مرا باران درد زاییده بودی
این چند شب بی تو زمان تاخیر دارد
من را چنین غمگین پریشان دیده بودی؟

با تشکر از همه شما دوستان الیشا خداحافظ

یعنی واقعا دوست گرامی غنچه نو شکفته شما پر پر شده.به خدا الان که این نوشته رو خوندم اشک تو چشام جمع شده.من و همه بچه های سایت رو در غم خودتون شریک بدونید.می دونم که احتمالا تا چند روز سراغ سایت نمیایید و شاید این نوشته رو هفته دیگه بخونید انشاا... خداوند متعال به شما و خانواده محترمتون صبر عنایت بفرماید.

الیشیای عزیز و بزرگوار ، واقعاً متاسفم، خیلی خیلی متاسفم......

ای کاش قادر بودم برایتان کاری کنم، می دانم که واژه هایم قدرت تسلی بخشی را ندارد ولی من و سایر

دوستان را در غم درگذشت فرزند عزیزتان شریک بدانید.

چشم هایمان با چشم های شما اشکبار، قلب هایمان نیز در غم بزرگتان اندوهگین.

با نهایت تاسف این ضایعه را صمیمانه تسلیت می گویم و از خداوند بزرگ برایتان صبر و شکیبایی می طلبم.

الیشای عزیز تسلیت میگم. خداوند به شما و خانواده گرامیتون صبر عطا کنه. روح غزلتون شاد و یادش گرامی و ماندگار.