+ تو عاشق شدی ، بیا یه آبجو بزن 
= اوه نه ، بدن من یه جور معبده 
+ تو اینو بزن ، میشه شهر بازی !

پسر جهنمی ( Hellboy2 ) گیلرمو دل

انتخاب بخش خاصی از دیالوگهای فیلم های جناب اقای کیمیایی کاری هیجان انگیزه ...

با اجازه اساتید دیالوگ دو طرفه آقای بهروز وثوقی و آقای بهمن مفید رو که از پی اون منجر به  تک گویی معروف ایشون میشه رو مرور می کنیم و البته میدونم که همه دوستان با این تک گویی سال های سال مونس بودن و هستن ...

نمیشه به این بخش از فیلم فکر نکنم و به یاد نیارم که قیصر مشکی پوش عزادار برای یافتن سرنخ هایی وارد قهوه خونه میشه ... آهنگی با صدای بلند از رادیو در حال پخشه ... به محض وارد شدن قیصر به اونجا صاحب قهوه خونه یک تکون به گردن میده و اشارتی بس کوتاه ! و تکلیف کاملا معلومه : به احترام عزاداری و لباس مشکی قیصر بلافاصله صدای رادیو رو کم میکنن ...

و اطلاعات دادن غیر مستقیم جمع به قیصر که همه میدونن برای چه کاری اونجاست ...

............................................

قیصر : تو چرا این ریختی شدی ؟ کی زدتت ؟

- قصش درازه ...

قیصر : کجا ؟

- هیچی بابا !  من بودم، حاجی نصرت، رضا پونصد ،علی فرصت. آره و اینا خیلی بودیم، کریم آقامونم بود.

( حالت اشاره ابرو های بهمن مفید در این صحنه خودش یه پا دیالوگه !)

قیصر : کریم ... کدوم کریم ؟

- کریم آق منگل بابا، میشناسیش. آره، از ما نه، از اونا آره، که بریم دوا خوری. تو نمیری، به موت قسم ما اصلا تو نخش نبودیم. آره، نه، گاز، دنده، دم هتل کوهپایه دربند اومدیم پایین. یکی چپ، یکی راست، یکی بالا، یکی پایین، عرق و آبجورو، رو تخت نشسته بودیم داشتیم می خوردیم. اولیو رفتیم بالا به سلامتی رفقا لول لول شدیم. دومی رو رفتیم بالا به سلامتی جمع پاتیل پاتیل شدیم. سومی رو، اومدیم بریم بالا، آ شیخ خلیل نامرد ساقی شد. گفت بریم بالا، مام رفتیم بالا، گفت به سلامتی میتی. تو نمیری به موت قسم خیلی تو لب شدم. این جیب نه، اون جیب نه، تو جیب ساعتی ضامن داراومد بیرون. رفتم اومدم دیدم کسی نیست همه خوابیدن. پریدم تو هتل. اومدم دم کوچه مهران بقل این نرقه فروشیه. اومدم پایین یه پسره هیکل میزونه، اینجوریه، زد تو سینم افتادم تو جوب. گفتم هتته. گفت عفت. یکی گذاشت تو گوشم. گفتم نامردا. دومیش زد از اولیش قایمتر زد. دست کردم تو جیبم که برم و بیام چشام باز کردم دیدم مریض خونه روسام. حالا ما به همه گفتیم زدیم شومام بگین زده. آره، خوبیت نداره، واردین که ...

( با تشکر از وبلاگ کلام تی وی  ...)

بهمن مفید با همین فیلم قیصر وارد سینما شد. این مونولوگ عجیب و به یاد ماندنی هم ابتکار خودش بود و یادم هست که در یک مصاحبه بیان کرد که مایه های این تک گویی را از یک آب زرشک فروش محل زندگی اش فرا گرفته  که اهل چاخان کردن بوده و او هم طبعا به آن پر و بال داده است.

بهمن مفید با سالها سابقه تئاتر (از کودکی روی صحنه بود) و با تحصیلات دانشکده هنرهای دراماتیک به سینما آمد. اما مشخص است که او هم اسیر جریان نازل فیلمفارسی شد و کارنامه ای متناسب با استعداد و دانش خودش به جا نگذاشت.

" بزرگترین نیرنگ شیطان این بود  که این فرضیه رو به وجود آورد  که وجود ندارد "

ناصر طهماسب  /  کوین اسپیسی  /  مظنونین همیشگی

به یاد مجله فیلم که در زمان هایی نه چندان دور بیشتر توسط بزرگان به راستی عاشق و اندیشمند اداره میشد و گاهی در اول نوشته ای از اونها ، با نقل قولی اون گفته رو تا به همیشه با ما همراه می کردن ...

هیچگاه این نقل قول رو از یاد نمی برم که یکی از دیالوگهای زیبای فیلم (( آشوب)) ساخته ارزشمند کوروساواست :

" انسان با گریستن به دنیا می آید و آنگاه که به اندازه کافی گریست ، می میرد ..."

 دیالوگی از (( کیوآمی )) دلقک

من فکر میکنم اون بخش از ایمیشن زیبای (( رابین هود )) که رابین و جان کوچولو به قول سر هیس بیچاره با شیادی به بهانه فالگیری همه مایملک همراه پرنس جان رو به یغما میبرن و همونطور که در تصویر میبینید حتی به پالتویی که پوشیده بوده رحم نمیکنن پر از دیالوگهای محشریه که به واسطه دوبله بسیار دلچسبتر و فراموش نشدنی تر از کار دراومده ...

پرنس جان در صحنه فوق عاجزانه فریاد میزنه : (( لختم کردن ... ! لختم کردن ...!) که چقدر با تصویر بدون پالتوی پرنس جان مطابقه و اون هم در حالیکه چند لحظه قبل همون پالتو رو بر تن رابین هود در هیات ظاهری یک فالگیر دیده بودیم که با سکه های طلا و انگسترها و جواهرات پرنس جان در حال گریزند و با نگبانهای تنومند و احمق بای بای کرده و دست هم تکان میدهند !

چند دیالوگ محشره دیگه در این شاهکار :

رابین و جان کوچولو با هیاتی مبدل : فال میگیریم ! فال میگیریم ! باید ببینید ! فالتون رو از روی ستاره ها میگیریم !

پرنس جان : اوه ! فالگیرن ! چه جالب !

سر هیس بیچاره که هوشش یارای برابری با نادانی امیخته به قدرت پرنس جان رو نداره : پرنس عزیز ! ممکنه راهزن باشن !

در همین لحظه رابین هود با قدری دلبری دامن خود رو کمی بالاتر از زانو میکشد !

دیالوگ پرنس جان سرمست شده به کمک دوبله فوق العاده است : راهزن اون هم مونث! چرند نگو بی مزه !

.................................................

پرنس جان : هیسسسس ! اگه یکبار دیگه تو گوشم بکنی هیس هیس ! از اینجا تا ناتینگهام باید پیاده راه بیای !

سر هیس با حالتی دلگیر تنه اش را در سبد جوری فرم میدهد که انگار دستش را با بی تکلفی بر روی دست دیگرش انداخته (چقدر این حرکت زیباست و خیال پردازانه که فقط در یک انیمیشن قدرتمند میشود مشاهده کرد ) و  می گوید : مارها و افعی ها راه نمیرن ! میخزن !

قسمتی از دیالوگ های فیلم کازینو رویال به کارگردانی : جان هیوستون و ... محصول:1967

جایی از فیلم که پولو ، ماتا باند ( دختر ماتا هاری و جیمز باند ) رو به اتاق مادرش میبره.

دختر تخت خواب مادرشو میبینه:

ماتا باند: چه بزرگ هم هست !

پـولـو: آره، آخه ارتش آلمان اون روزا خیلی بزرگ بود !!!

ديالوگهايي از فيلم پنج ورق سرنوشت 1968

- آدمهاي شرور جايي ميرند كه هيشكي پيداشون نكنه.( ايرج دوستدار / رابرت ميچام )

+ ولي آدمهاي بي گناه هيچ وقت فرار نمي كنند.( ژاله كاظمي / اينگر استيونس )

- درسته خانم.حقيقت همينه كه شما فرمودي, انجيلو از از كجا به اين خوبي ياد گرفتي؟

+ يك كشيش تيراندازي رو از كجا ياد مي گيره؟

- والله هر كشيشي قبل از اين كه كشيش بشه, يه كار ديگه داشته...

ديوانه از قفس پريد. با صدای ابرمرد دوبله ایران ناصر طهماسب به جای نیکلسون:

رئیس!  فقط يک بار دستت را به ببر بالا  رئيس! ! فقط دستت را ببر بالا!! هی رئیس !!پرستار راچت! رئيس دستشو بردحالا ممکنه اون تلويزيون را روشن کنيد! پرستار راچت!!

فیلم Nostalghia محصول 1983 آندری تارکوفسکی

یک قطره بعلاوه یک قطره، یک قطره بزرگتر میسازه نه دو تا قطره

-----------

آندری قورجاکوف : شعر قابل ترجمه نیست، مثل تمام هنر.

-----------

تارکوفسکی : آخر این چه دنیایی است که یک دیوانه باید به شما بگوید شرم بر شما

آلیشیا به دِولین: اوه ،دولین بیچاره ، لابد می ترسی که نکنه عاشق من بشی ؟

دِولین: آره ، چون کار سختی نیست .

بدنام- آلفرد هیچکاک

در ساخته به نظر من ارزشمند جناب آقای جان لى تامپسن یعنی فیلم (( تاراس بولبا)) که بر اساس نوشته زیبای نیکولای گوگول ساخته شده دیالوگهای به یاد ماندنی کم نیست که به کمک دوبله دلپذیر و هنرمندانش ماندگارتر هم شدن ...

در فصل مجادله فرستادگان فرمانده قزاق ها با پسر تاراس بولبا ( با بازی تونی کورتیس ) که پسران تاراس بولبا رو به دلیل مخالفت به جنگیدن برای لهستانی ها ، متهم به بزدلی می کنند و  قرار بر این میشه که فقط با مشیت خداوند و با مرگ یکی از دو طرف مجادله صحت و سقم ادعای ترسو بودن یک قزاق مشخص بشه ، همه از دو طرف میخواهند که به کلمات رد و بدل شده بینشان توجه نکنند چون کلماتی بیش نیستند و به قول  پسر دوم  تاراس بولبا : (( آدم که نمیتونه به خاطر یک کلمه بمیره !))

همسر تاراس بولبا برای حفظ جان پسرش عاجزانه از تاراس بولبا میخواهد که به آن دو فرمان دهد که بس کنند اما دیالوگ تاراس بولبا با بازی به یاد ماندنی یول برینر  در این فصل از یاد رفتنی نیست :

(( کلماتی هست که آدم جونش رو باید سر اونها بگذاره ...))

با اجازه اساتید ، در این بخش  من هر از چندگاهی با تقدیم دیالوگهایی کوتاه اما خاطره انگیز در حس خوب شنیدن دوبارشون با دوستان همراهی میکنم ... با این امید که  بارها و بارها شنیدن این قطعات ماندگار و برگزیده یادآور گوشه ای از زحمات هنرمندان هنر هفتم کشورمون باشه : چه در مقام فیلمنامه نویس ، چه در مقام کارگردان ، بازیگران ،  صدابردار و صداپیشگان عزیز که جادوی هنرشون منجر به وجود اخترانی این چنین تابناک در آسمان هنر این سرزمین گردیده ... گنجینه هایی این چنین  دلنشین و مانده در یاد ...

البته پیشنهاد میکنم در مورد گذاشتن بخش های برگزیده صوتی کوتاه از دیالوگ ها محدودیتی بین فیلم های ایرانی و کلاسیک های خارجی قائل نشیم چون به هر حال در هر دو حالت زحمت بزرگان دوبله است که گوش ها رو نوازش میده ...

پیشاپیش بابت کاستی های احتمالی از دوستان و همراهان پوزش طلبیده و راهنمایی ، همراهی و مشارکت دیگر دوستان در این بخش لطف و منتی است بر گردن این حقیر ...

......................................................................................

در این نوبت مروری میکنیم بر دیالوگهایی ارزنده از فیلم ارزشمند (( مادر )) ساخته مرحوم جناب آقای علی حاتمی عزیز ...

1)

http://www.4shared.com/audio/9iW1vPBo/Madar_1.html

(( سنجد !  دهن مهن کلون مولون! سره مره یه دوجین بچه میزاد  یکیش میشه بلبل ! ننه ما کت سره رو بست زایید گل و بلبل ! هه هه ! اخ زاد ! به به چه تخم و ترکه ای ترنجبین بانو ! مام دولتی سر داییمون شدیم روده پاک کن ! والا یه هله هوله ای میشدیم از این قماش ! قره قوروتی ، بامیه ای ، کمپوت ممپوت ! برو کنار ! ))

 2)

http://www.4shared.com/audio/Ufqauroo/Madar_2.html

(( مادررررر مرد ... ازبس که جان ندارد ...))

......................................................

و اما دیالوگی خاطره انگیز از فیلمی ارزشمند  ساخته جناب آقای بیضایی یعنی (( باشو غریبه کوچک )) :

http://www.4shared.com/audio/mzz2PZBZ/Bashoo.html

(( این نامه را پسر من می نویسد که نام او باشوست ... ایشان در همه کارها ما را کمک می کند ... او مثل همه بچه ها فرزند آفتاب و زمین است ...))

...........................................................................................

دیالوگی از فیلم (( اوینار )) ساخته جناب  آقای شهرام اسدی :

http://www.4shared.com/audio/HDGN7_33/Avinar.html

(( تو اسمت چیه چاوکم ؟

اسم نداره پدرم ...

من اسمشو میزارم اوینار ...

اسمت اوینار باشه دوست داری ؟

دوست دارم ...

اوینار یعنی عاشق ...))

 ..................................................................................

دیالوگ خاطره انگیزی از فیلم ماندگار ((بایسیکل ران )) ساخته جناب آقای مخملباف :

http://www.4shared.com/audio/vw2i4AaN/Bycicelran.html

 ((  این مرد افغانی معجزه میکنه ... اسمش نسیمه ولی طوفان میکنه !

همین مرد افغانی تو هندوستان یه قطار رو با چشاش نگر داشته  و تو پاکستان 2 تا گاو رو با یه انگشش بلند کرده !

حالا قرار اینجا هفت شبانه روز زندگی کنه و رو دوچرخه رکاب بزنه ...

نسیم طوفان میکنه ! نسیم طوفان میکنه ! ))

....................................................................................

دیالوگی زیبا از فیلم خاطره انگیز (( ناصرالدین شاه آکتور سینما )) ساخته جناب آقای محسن مخملباف:

http://www.4shared.com/audio/c4UKbvxj/Na...Actor.html

(( یکشنبه اون یدی (هفده )! هفده تیر سنه هزار و دویست وهفتاد و نه ! به معیت شوما ابراهیم خان عکاسباشی برای تماشای سینماتوگراف  لانترن ماژیک رفتیم ! راستی که اخوان لومیر در اون اتاق تاریک با ما چه کردند!

کات قبله عالم !

کات یعنی حرف نزن ! خفه شو! ))

......................................................................................

 تا مجالی دیگر : یا حق ...

فیلم فارنهایت 451 اثر بیادماندنی فرانسوا تروفو

برای خوب جستجو کردن، اول باید یاد بگیری خوب مخفی کنی!

کاپیتان : فکر میکنم این مسئله [ترفیع گرفتن] رو به زنت گفته باشی!

مونتاژ : بله قربان!

کاپیتان : عکس العملش چی بود؟

مونتاژ : اون گفت که در این صورت میتونیم دو تا تلویزیون بزرگ داشته باشیم.

کاپیتان : یعنی یه دیوار دیگه هم تلویزیون بشه! صحیح!

از سینمای مرحوم (( علی حاتمی )) دیالوگ ماندگار بیرون کشیدن کار دشواری نیست اما من فکر  میکنم این دیالوگ از ساخته بسیار ارزشمندشون (( سوته دلان )) که صادقانه و با احساس تمام از زبون آقا مجید ظروفچی شنیده میشه ، به راستی جزو شاهکارهای دیالوگ نویسی به حساب میاد :

(( ای خدا! 

چقدر دشمن داری ...

دوستاتم که ماییم : یه مشت عاجز علیل ناقص العقل ! که در حقمون دشمنی کردی ... ))

شرمنده نمی دونستم کجا این مطلب رو بگذارم .به نقل از یک سایت

5 فیلم دوبله برتر

دوستان عزیز این بهترین دیالوگی که من شنیدم

لی وان کلیف : پسر این تیکه طلا رومیبینی اینو پدرم بهم داده

یا حداقل من فکر میکنم که اون داده اینو پیش خودت نگه دار

ال کندور

خوب برم سراغ فیلم کت بالو یا همون کت بلوی خودمون

من دوبله این فیلم رو خیلی دوست دارم کلا فیلم وسترن رو بیشتر از بقیه دوبله ها دارم به استثای دوبله لورل و هاردی قدیمی ولی این دوبله کت بلو خیلی باحال

یکی از جاهای خیلی باحالش اونجاست که شده کشیش

من سر این جمله خیلی خندیدم

س سلام برادر من آمده ام تا ....

 خوب مدتیه به این بخش سری نزده بودیم .

امروز یادم اومد که یکی از زیباترین ، نغزترین و به جا استفاده شده ترین ! دیالوگهای سینمایی رو در یک فیلم صامت از استاد بزرگ چالین شنیدم ! فیلم بسیار زیبای (( خیابان آرام )) ( Easy Street ) ساخته شده به سال 1917

تصویر بالا رو خوب نگاه کنین ! خطری که چاچلین بیچاره رو تهدید می کنه رو حس کنین و به یاد بیارین !  و بعد بشنوین که با اون دوبله زیبا در میان نویس فیلم چی نوشته و گفته میشه : (( آنجا که ندانستن نعمت است ! ))

به نظر من که خیلی محشره تا نظر دوستان چی باشه !

(۴-۹-۱۳۸۹ ۰۱:۱۶ صبح)دن ویتو کورلئونه نوشته شده:  

 

- کریم آق منگل بابا، میشناسیش. آره، از ما نه، از اونا آره، که بریم دوا خوری. تو نمیری، به موت قسم ما اصلا تو نخش نبودیم. آره، نه، گاز، دنده، دم هتل کوهپایه دربند اومدیم پایین. یکی چپ، یکی راست، یکی بالا، یکی پایین، عرق و آبجورو، رو تخت نشسته بودیم داشتیم می خوردیم. اولیو رفتیم بالا به سلامتی رفقا لول لول شدیم. دومی رو رفتیم بالا به سلامتی جمع پاتیل پاتیل شدیم. سومی رو، اومدیم بریم بالا، آ شیخ خلیل نامرد ساقی شد. گفت بریم بالا، مام رفتیم بالا، گفت به سلامتی میتی. تو نمیری به موت قسم خیلی تو لب شدم. این جیب نه، اون جیب نه، تو جیب ساعتی ضامن داراومد بیرون. رفتم اومدم دیدم کسی نیست همه خوابیدن. پریدم تو هتل. اومدم دم کوچه مهران بقل این نرقه فروشیه. اومدم پایین یه پسره هیکل میزونه، اینجوریه، زد تو سینم افتادم تو جوب. گفتم هتته. گفت عفت. یکی گذاشت تو گوشم. گفتم نامردا. دومیش زد از اولیش قایمتر زد. دست کردم تو جیبم که برم و بیام چشام باز کردم دیدم مریض خونه روسام. حالا ما به همه گفتیم زدیم شومام بگین زده. آره، خوبیت نداره، واردین که ...

آق منگل اصطلاح اشتباهی است که برخی به اشتباه بجای واژه صحبح آب منگل بکار می برند. آب منگل از محله های قدیمی تهران بود

بترتیب اصطلاحاتی که تیره تر کردم به این شکل اصلاح میکنم:

آب جو جور شد  -  آ شیخ علی نامرد  -  پریدم تو اتول  -  بغل این نرقه فروشیه (نقره فروشیه)

بازی بهمن مفید طی این دیالوگ یکی از برترین بازیهای تاریخ سینمای ایران بلحاظ ادای کلمات و سرعت سرسام آور ادای آنهاست.

یاد بهروز وثوقی افتادیم. بخشی از خاطرات وثوقی را در مورد فیلم کاروانها در اینجا ذکر میکنم

در پایان فیلم قرار است رئیس قبیله که نقشش را آنتونی کوئین بازی میکند در جنگ با ارتش کشته شود. او موافق نیست و میگوید : " مردم دوست ندارند من کشته شوم". قرار میشود جلسه ای بگذارند. چون زبان انگلیسی بهروز چندان خوب نیست مترجمی برای او گرفته اند که دیالوگها را با او کار میکند و او هم حفظ میکند. جیمز فارگو کارگردان فیلم که دستیار کلینت ایستوود بوده جنیفر اونیل که نقش اول زن را بازی میکند، مایکل سارازین که بازیگر جوان فیلم است و تهیه کننده المو ویلیامز، آنتونی کوئین و بهروز و مترجمش در این جلسه حضور می یابند. موضوع جلسه: بالاخره چه کسی در فیلم کشته شود؟

آنتونی کوئین حرفش را تکرار میکند: من حاضر نیستم در فیلم کشته شوم چون مردم دوست ندارند من بمیرم! مایکل سارازین میگوید: " من هم در این فیلم نماینده آمریکا هستم که می آیم اینجا دنبال این دختر که او را با خود ببرم آمریکا پس کشته شدن من معنی ندارد". میگویند "پس جنیفر اونیل را بکشیم" ... هرکس چیزی میگوید... ناگهان آنتونی کوئین برگشت گفت: "اصلا گور پدر سرهنگ نصرالله. او را بکشیم" (البته نامرد نگفت گور پدر، کلمه زشتتری گفت که من رویم نمیشود بگویم). مرا میگوئید؟ به من خیلی برخورد. فکر کردم دارد به من فحش می دهد. بلند شدم و گفتم : " مرتیکه خودتی" و راه افتادم. در را کوبیدم و بیرون آمدم. رفتم به هتل و چمدانم را بستم. ساعت 3 بعد از ظهر بود. سوار شدم رفتم فرودگاه اصفهان و با هواپیما رفتم تهران. رفتم خانه ...

(بهروز با وساطت دکتر بوشهری بر میگردد) ... آنتونی کوئین در حیاط هتل شاه عباس آمد سراغم. دست بر گردنم انداخت... "ببین پسرم من اگر حرفی زدم به نفع فیلم است برای خاطر خودم نیست. من خود میدانم که اگر بمیرم کسی به دیدن فیلم نخواهد آمد. من به فکر فیلم هستم نه خودم من اگر حرفی زدم منظورم شخصیت سرهنگ نصرالله بوئد نه تو که بهروز هستنی. اگر از من دلخوری و بهت برخورده ازت معذرت خواهی میکنم. حق با توست من نباید عصبانی میشدم و آن حرف ناجور را میزدم" ... خلاصه ما را بوسید و برگشتیم رستوران هتل و ناهار خوردیم...