_دیشب فیلم دزیره رو می دیدم در یک جای فیلم آهنگ بربادرفته استفاده شده بود

_ای بابا فیلم رو خراب کرده بود تو کل فیلم موسیقی فهرست شیندلر بود

_این فیلم چرا اینجوری بود . دوبلش بد نبود ولی حس دوبله قدیمی نمی داد.

بله بارها بارها فیلمی رو دیدیم و بعدش گفتیم یک مشکلی تو صدا وجود داشت. موزیک خوب نبود،افکت ها خوب نبود، صدا کیفیت نداشت ، فضا سازی بد بود.

وقتی که یک فیلم دوبله می شود صدای زمینه فیلم که گویندگان روی آن حرف می زنند ساخته می شود.به این کار ساختن صداهای زمینه یا اصطلاحا" ساندافکت سازی می گویند. و سپس ترکیب صداها با هم را صداآمیزی یا میکس صدا می گویند.

ساندافکت سازی کار بسیار حوصله برداری است . ابتدا باید صدای اصلی فیلم را از آن جدا کرد و سپس شروع کرد به ساختن محیط ، فضاسازی و همچنین انتخاب موسیقی فیلم و در صورت نبودن موسیقی مشابه که با فضای سکانس مربوطه بخورد.سپس مشغول به افکت گذاری یا همون صداهای محیطی از قبیل صدای در،شلیک گلوله،راه رفتن و .... شد. وکسانی که این کار را دقیق انجام می دهند حداقل چند روزی روی یک فیلم کار می کنند.

سپس فیلم در میکس سینک زده می شود(هماهنگی لب ها با دیالوگ) و صداها ساخته می شود. یعنی نسبت به فضای محیط صدا تغییر داده می شود مثلا" در سالن بزرگ صدا اکو پیدا می کند و یا در پشت تلفن صدا تلفنی می شود و همچنین تنظیم لول(میزان) دیالوگ با ساندافکت و...

باید طوری باشد که در جاهایی که افکت باید خودنمایی کند افکت بالاتر ودر جاهایی دیالوگ بالاتر باشد.این کار یکی از ارکان اصلی دوبله است و در صورت سهل انگاری می تواند دوبله خوب یک فیلم را نابود کند. از این اتفاقات کم نیافتاده بارها فیلم هایی بودن که دوبله خوبی داشتند اما به دلیل رعایت نکردن مسائل فنی ارزش خود را از دست داده اند.

به یاد می آوریم دوبله دوم بربادرفته که در لحظه ای از فیلم در موسیقی پس زمینه فیلم از موسیقی فیلم بن هور ساخته میکلوس روژا استفاده شده که کار فجیعی بوده چون در انتخاب موسیقی باید از موسیقی خود فیلم و در صورت نبود از موسیقی مشابه اما مهجور که موسیقی معروفی نباشد استفاده شود نه موسیقی بن هور .....

پایان قسمت اول

در گذشته اکثر فيلم ها داراي نوارهاي صداي مجزا براي خط ساندافکت و موزيک بودند و بسياري از فيلم ها کارهاي فني اشان در خارج از کشور انجام مي شد. مثلا" دوبله اول لورنس عربستان در انگليس کار شده. اما فيلم هايي که در داخل کشور کار مي شد فقط ميکس فيلم ها در ايران انجام مي شد و افراد ماهري هم اين کار را انجام مي دادند.مي شه به روبيک دماوند اشاره کرد که شخص فوق العاده ماهري بود و نه تنها به مسائل فني آشنا بود بلکه در دوبله فيلم ها هم تاثير گذار بود و ردپاي کارهايش در بسيار فيلم ها از جمله بن هور مي توان ديد.

اما فيلم هايي که باند ساند افکت بين المللي نداشتند در ايران ساخته مي شدکه بعضا" فيلم ها خوب از آب در نمي آمدند. با توجه به اينکه سيستم هاي امروزي در آن زمان نبود تمام افکت ها در استوديو ضبط مي شد و بقيه از افکت ها و موزيک هايي که روي نوار صدا يا روي صفحه هاي گرام بود استفاده مي شد.

فيلم هايي که در قبل از انقلاب در تلويزيون دوبله مي شد اکثرا" به اين شکل ساخته مي شدندو بيشتر کارها خوب نمي شد. مثل فيلم هايي چون دسته فرشتگان/کازابلانکا/دالاس/زورو و خيلي فيلم هاي ديگه که با اينکه دوبله هاي خوبي دارند ولي از اين نظر دچار ضعف اند.

مي توان مقايسه کرد دوبله سينمايي کازابلانکا و دوبله تلويزيوني آن را. در نسخه سينمايي از موزيک هاي اورژينال فيلم استفاده شده ولي در نسخه تلويزيوني از موزيک هاي فيلم هاي ديگر که بعضا" مناسبتي با صحنه ندارد استفاده شده.

اما با اين حال با توجه به امکانات آن زمان اين کار،کار بسيار پر زحمتي بود.

در بعد از انقلاب که ديگر خريد فيلم آنچناني از کمپاني هاي فيلم نداشتيم اکثر فيلم ها به همين شکل کار مي شد وبسياري از فيلم ها باز با اين مشکل دوبله شدند. به فيلم هايي که نمونه اين کارها بودند مي توان به پدرخوانده دوبله دوم/سيندرلا دوبله دوم/شين دوبله دوم/رابين هود دوبله دوم/ لورنس عربستان دوبله دوم/ بربادرفته دوبله دوم اشاره کرد.

البته در همان زمان ها فيلم هايي هم بودند که با دقت بالا و کيفيت عالي کار شدند مثل فيلم اولين خون که از لحاظ فني در سطح بالايي قرار دارد.

تا مدت ها در تلويزيون و سينما به همين روال فيلم ها ايراني و خارجي را دوبله مي کردند تا زماني که سيستم هاي کامپيوتري و صداي دالبي ديجيتال و ساراند وارد عرصه فيلم و نسخه هاي موجود شد.

پايان قسمت دوم.

با دل خوش نشسنم تا برای که زنگ ها به صدا در می آیند را با صدای نازنین منوچهر زمانی ببینم.
بعد از پانزده دقیقه دو سی دی فیلم مذکور بر اثر برخورد با دیوار تیکه تیکه شده اند و اعصاب من کمی راحت شد. لطفا اهل فن دلایل مشکلات زیر را بیان کنند:
 1- صدای بسیار بم نسخه های دوبله
2- از زبانی به زبانی دیگر پریدند فارسی به آلمانی آلمانی به روسی و.....
3- هماهنگ نبودن لیپ سینک گویندگان با حرکات لب بازیگران که مطمئن هستم این ایراد به دوبلورهای ما وارد نیست.

(۵-۳-۱۳۹۰ ۱۰:۲۳ عصر)رامین_جلیلوند نوشته شده:  

با دل خوش نشسنم تا برای که زنگ ها به صدا در می آیند را با صدای نازنین منوچهر زمانی ببینم.
بعد از پانزده دقیقه دو سی دی فیلم مذکور بر اثر برخورد با دیوار تیکه تیکه شده اند و اعصاب من کمی راحت شد. لطفا اهل فن دلایل مشکلات زیر را بیان کنند:
 1- صدای بسیار بم نسخه های دوبله
2- از زبانی به زبانی دیگر پریدند فارسی به آلمانی،آلمانی به روسی و.....
3- هماهنگ نبودن لیپ سینک گویندگان با حرکات لب بازیگران که مطمئن هستم این ایراد به دوبلورهای ما وارد نیست.

سلام به جناب رامین.اگه اجازه بدید من پاسخ بدم.دلیل اوّل مربوط به عدم کیفیت نگاتیو هاست که بر اثر گذر زمان(30 یا 40 سال) و فرسوده شدن نگاتیو،علاوه بر پایین آمدن کیفیت تصویر،صدا هم نوعی خش و بم بودن به خودش میگیرد.مورد دوّم هم فکر میکنم معمولاً زمانهایی رخ میدهند که سکانسی مورد خاصّی دارد و بنا به دلایلی دوبله نمیشود و زبان فیلم تغییر میکند.در مورد سوّمین مسئله هم:بله،گاهی اوقات نگاتیو صدا با تصویر جلو یا عقب هماهنگ میشود و صدا زودتر یا دیرتر از تصویر شنیده میشود.

(۵-۳-۱۳۹۰ ۱۰:۲۳ عصر)رامین_جلیلوند نوشته شده:  

با دل خوش نشسنم تا برای که زنگ ها به صدا در می آیند را با صدای نازنین منوچهر زمانی ببینم.
بعد از پانزده دقیقه دو سی دی فیلم مذکور بر اثر برخورد با دیوار تیکه تیکه شده اند و اعصاب من کمی راحت شد. لطفا اهل فن دلایل مشکلات زیر را بیان کنند:
 1- صدای بسیار بم نسخه های دوبله
2- از زبانی به زبانی دیگر پریدند فارسی به آلمانی آلمانی به روسی و.....
3- هماهنگ نبودن لیپ سینک گویندگان با حرکات لب بازیگران که مطمئن هستم این ایراد به دوبلورهای ما وارد نیست.

سلام بر جناب رامین

دلیل بم بودن صداها یکی به دلیل این است که نسخه های موجود بر روی vhs بوده و کپی های زیاد از روی نوار vhs باعث بم شدن و بی کیفیت شدن صدا می شود. در نتیجه نوار مادر صدای بهتری دارد. یکی دیگر آنکه موقع ضبط کردن صدا از دستگاه خوبی استفاده نشده و یا نقصی در دستگاه پخش کننده یا ضبط کننده بوده.

فیلم های 35 و سینمایی به دلیل نمایش های مختلف در جاهای مختلف کشور دچار پارگی و خراب شدن فیلم می شدند و بعدها که این نسخه ها را تبدیل می کردند جاهایی از فیلم وجود نداشت. البته دلایل دیگری هم بود مثلا" بعضی ها قسمتی از فیلم را جدا می کردند ، یا فقط چند حلقه از فیلم موجود بود و بقیه گم شده بود و یا سانسور کردن برای نمایش ها خاص و.....

و وقتی این فیلم ها را روی نسخه های اصلی صدا می گذاشتند مطمئنا" قسمت هایی که وجود نداشت اصلی می شد. در مورد این فیلم حتما" نسخه اصلی فیلم ضبط ماهواره بوده که زبان آلمانی داشته و صحنه های اصلی به زبان آلمانی در اومده.

احتمالا" با دستگاه vhs صداگذاری شده که مطمئنا" دقت نرم افزارهای کامپیوتری را نداره برای هم سینک لب ها کار سختی بوده و دقیق صداگذاری نشده.

کیفیت صدای برخی فیلمها (اکثرا قدیمی) دارای عمق خاصی است. چیزی شبیه به اکو که گوئی از اعماق پرده سینما به گوش بیننده ای که در انتهای سالن نشسته است میرسد.فیلمها اگر تلویزیون هم پخش شوند وضوع به همین منوال است. نمونه بارز اینگونه فیلمها دوبله فیلم عمرمختار است. صداها عظمت دارند و بیننده هرگز حس نمیکند که گویندگان پشت میز نشسته باشند. گوئی گویندگان هم همچون بازیگران در آنسوی دوربین هستند. به شخصه به اینگونه دوبله ها و صداها علاقه خاصی دارم. برخی نسخ شیروباد هم اینگونه است و عمدتا فیلمهای حماسی و همانطور که گفتم نمونه بسیار بارز آن فیلم عمرمختار شیر صحرا.

از برخی دوبله ها متنفرم. اگر فیلم در فضایی بسته باشد واضح است است صدای گویندگانی که در استودیو نشسته اند هم طبیعی و مطابق با فضای فیلم به گوش میرسد اما اینکه در فیلمی با فضائی باز و گاهی خیلی باز (همچون آسمان و بیابان) و گاهی فضائی با انواع صداهای جانبی (مانند جنگل و صدای پرندگان و چرندگان) صرفا صدای بسته ی چند گوینده پشت میز نشین (بدون تلفیق حتی افکتها و ایجاد نوعی حالت فضای باز) را بعنوان دوبله بشنویم از آن حرفهاست. نمونه بارز اینگونه دوبله ها دوبله فیلمهائی چون ارباب حلقه ها و بويژه کینگ کنگ(جکسون) است.

امروزه دوبله خوب دوبله ای نیست که صرفا صداها سینک باشند یا حتی گویندگان توانائی خود را در تطبیق احساسات به منثه ظهور رسانند. شبیه سازی فضای اصلی فیلم (به لحاظ صوتی) از اهم کارهاست که متاسفانه امروزه در دوبلاژ ایران رعایت نمیشود.

فرض کنید در فیلم کسی در فضائی شلوغ خطاب به نفر دوم میگوید فلانی این کارو کردی؟ و او داد میزند چی گفتی؟ در حالیکه شنونده فیلم براحتی و به وضوح صدای سوال اولی را میشنود  با خود میگوید طرف کر بود مگر نشنید! این نهایت ناشیگری صدابردار دوبله فیلم است. صدای سوال نفر اول (درصورتی که دوربین از آنشخص نمائی دور را نشان میدهد و در کنار نفر دوم است) باید مبهم شنیده شود دقیقا مطابق با چیزی که نفر دوم میشنود و متوجه نمیشود (مبهم). البته در چنین صحنه ای(بهنگام پرسش) اگر کارگردان تصویر زوم از نفر اول نشان دهد ناشیگری کارگردان را در عدم شناخت دکوپاژ نشان میدهد که ربطی به گوینده ندارد و گوینده باید مطابق با تصویر گویندگی کند.

امروزه یکنواختی و تناژ صدای گویندگان هم از موارد اعصاب خرد کن است. یک نفر در 20 متری ، یک نفر در 1 متری و نفر سوم از 50 متری هرسه باهم صحبت میکنند. صدای هرسه دوبلور با یک شدت شنیده میشود. در فیلمهای قدیمی وقتی کسی دور بود گوینده حتی چندمتر عقبتر از میکروفن صحبت میکرد اما امروزه در نهایت ناشیگیری دستش را جلو میکروفن میگیرد یا سرش را صرفا 10 درجه میچرخاند و صحبت میکند. چنین حالتی تاثیر خاصی در کیفیت صدای کسی که 20 متر آنطرفتر است با کسی که 50 متر آنسوتر ایستاده ندارد درحالیکه از منظر دوربین باید صدای فرد دورتر ضعیفتر بگوش رسد. بازهم در اینگونه موارد مقصر اصلی صدابردار است که در هر شکل میتواند اندازه صداها را کم و زیاد کند و نمیکند و اصولا سواد اینکار را ندارد.

همهمه ها از دیگر موارد ضعف دوبلاژ ما بوده و هست. 200 نفر جمعیت بعنوان سیاهی لشکر در صحنه های ولوله میکنند اما در دوبله فارسی صدای 3 ، 4 نفر را میشنویم که بجای آنها قیل و قال میکنند. همهمه ای بسیار بسیار ضعیفتر از حالت اصلی که هرگز واقعی بنظر نمیرسد. امروزه در فیلمی چون تروی(تروا) به مدد جلوه های ويژه از 1000 نفر انسان(با تکثیر) یک میلیون سرباز خلق میکنند اما صدابرداران ما هنوز که هنوز است پس از 60 ، 70 سال دوبله نمیتوانند صدای همهمه 4 نفر را به 20 نفر افزایش دهند (که اقلا بخشی از صدای آن 200 نفررا بتواند واقعگرایانه تر بگوش برساند). ناشیگری بدتر آنکه از صدای اصلی فیلم بهنگام همهمه ها استفاده میشود که یکدستی فیلم در صدا را بشدت کاهش میدهد و بدتر از آن وقتی است که در بین همهمه ها کلماتی خاص قابل شنیدن است اما هرگز و بخاطر چنین ضعفهائی دوبله نمیشود.

در ایام قدیم وقتی طرف با مشت به صورت حریف میزد در دوبله، ضربه ای روی کدو تنبل وارد میکردند!  آن همه تالاپ تولوپ کتک کاری (بخصوص ر فیلمهای هندی) صدای این میوه (یا سبزی) خشکیده و گاه وسایلی خاص بود. گاهی ما از یاد می بردیم که یک مشت مگر چقدر صدا میتواند ایجاد کند اما هیجان فیلم به همین صداها بود و گرنه کتک کاریهای فردین و ناصر و بیگ آنچنان هم هیجان نداشت. صدای ضربه بود که شنونده را از خود بیخود میکرد. اما استفاده از وسایل مشابه که همان شدت صدا را امروزه در چنین صحن هائی تولید کند (آنهم در عصری که شدت صدای بال مگس هم در فیلمها به دقت محاسبه میشود) از آن کارهاست که گاهی بازهم (حتی در دهه 1380 و 90) در دوبله های وطنی میشنویم چنانکه هندیها هرگز تغییری در آن بوجود نیاوردند و حتی بر شدت اینگونه صداها افزوده اند تا روحیات ظلم ستیزی خود را در سطحی بالاتر!! پی گیرند

قدما و دوستاني كه دستي در صدا گذاري فيلم دارند آيا امكان دارد تاپيكي براي آموزش اعضاي جديد و آشنايي با خارج كردن صداي دوبله ازنوار ويدئو  سي دي و دي وي دي هاي  قديمي و صدا گذاري روي نسخه هاي HD  ايجاد كنند .

می خواستم ببینم ایا قبل از انقلاب هم روی دوبله فیلم هاسانسور بوده یا نه.چون خیلی از فیلمهای دوبله قدیمی رو که می بینیم بعضی از صحنه های فیلم دوبله نشده ،حالا نمی دونم یا اون صحنه مثلا گفتگوی زیادی داشته و مدیر دوبلاژ مثلا یک مقدار از صحبت رو کوتاه کرده یا این که در هنگام صدا گذاری بر روی فیلم های ویدئویی این جوری شدند. کسی از دوستان می تونه توضیحی دراین باره بده.

در مواردی سانسور هم وجود داشته اما این اتفاق عموما" در هنگام صدابرداری به علت کامل نبودن صدای فیلم اتفاق می افتد.