رفقا چند وقت پیش داشتم توی وب میگشتم .در مورد برنامه  های رادیویی گذشته

چیزی زیاد نبود وقتی با شما دوستان اشنا شدم  باخودم گفتم کافه بدون رادیو نمیشه .لطف کننن با هم در مورد رادیو برنامه های رادیویی قدیمی وگویندگان اون باهم صحبت کنیم.

ممنون میشم.

درضمن من حوصله گلهای تازه - یک شاخه گل - رنگارنگ و این حرفا رو ندارم !

هرکی بهترین اطلاعات رو در مورد گویندهای رادیو یی قدیم بده جایزه داره هر چهار شنبه

آیا می‌دانید اولین گوینده رادیو چه كسی بود؟

سال ۱۳۱۹ در حالی كه ۲۰ سال از اختراع رادیو در دنیا می‌گذشت این رسانه وارد ایران شد. خیلی‌ها رادیو را از آن روزهایی كه كارش را در بی‌سیم پهلوی شروع كرد به خاطر دارند چون ۶۸ سال اگرچه عمر زیادی است اما فاصله كوتاهی است برای به خاطر آوردن. هنوز هم به خیلی از قدیمی‌ترها و پیشكسوت های رادیو كه زنگ می‌زنیم خوب به یاد می‌آورند زمانی را كه رادیو از بی‌سیم قصر به میدان ارگ رفت و تا امروز هم در آنجا شعبه‌ای دارد. چون رادیو تهران و اداره كل نمایش آنجا هستند.

اما یك چیز خیلی جالب است و آن این كه در این فرصت نه‌چندان زیاد خیلی‌ها به خاطر نمی‌آورند كه اولین گوینده رادیو چه كسی بوده است. به عبارت دیگر در آرشیو صداهای برجای مانده سَندی نیست كه مشخص كند اولین بار صدای چه كسی از رادیو ایران شنیده شد. آنچه كه هم‌ اكنون در آرشیو است و هر سال ۴ اردیبهشت از شبكه‌های متعدد رادیو پخش می‌شود صدایی است كه صاحب آن رضا سجادی است. او می‌گوید: ساعت پنج بعدازظهر «اینجا تهران رادیو ایران» خیلی‌ها اعتقاد دارند كه رضا سجادی همان اولین گوینده‌ای است كه از رادیو ایران صدایش شنیده شد ولی در میان نقل قول‌های بسیاری دیگر از پیشكسوتان رادیو شنیدن نام‌های دیگران هم جالب است.
«توران مهرزاد» می‌گوید حدود ۶۰ سال پیش زمانی كه دختری ۱۴ ساله بود، از تئاتر به رادیو پیوست. او كارش را در بی‌سیم قصر شروع كرد و شنوندگان قدیمی رادیو مناجات‌های صبحگاهی او را در كنار مرحوم «اكبرمشكین» حتما به خاطر دارند. عاشق رادیو است و مدیران فعلی رادیو را آدم‌های نازنینی می‌داند كه احترام این پیر و مادر رادیو را نگه می‌دارند. توران مهرزاد از میان اولین گوینده‌های قدیمی رادیو تنها نام خانمی به اسم «اردلان» را به یاد می‌آورد اما می‌گوید: همه اولین‌ها را دیده‌ام و با آنها كار كردم.

برای این كه بدانیم اولین زنی كه صدایش از رادیو شنیده شد چه كسی بود بد نیست به گفته «داوود رشیدی»‌ هنرمند سینما و تئاتر هم توجه كنیم. او از مرحوم «طوسی حائری» یاد می‌كند، مرحوم طوسی حائری دخترعمه و دختر دایی داوود رشیدی بوده است و حتی مدتی در ایران و فرانسه با خانواده آنها زندگی كرده. طوسی حائری دكترای ادبیات فرانسه داشت و به گفته رشیدی اولین گوینده زن رادیو بوده است.
علی‌اكبر توصیفیان هم از جمله كسانی است كه در رادیو ریش و موی سفید كرده است. او قدسی رهبری، رضا سجادی، بشیر فرهمند و تقی روحانی را به عنوان اولین گویندگان رادیو نام می‌برد و می‌گوید: به نظرم اولین نفر مرحوم كوكب پرنیان بود كه با نام خانوادگی شوهرش «رجاء» شناخته می‌شد. علی‌‌اكبر توصیفیان حالا دیگر فقط در برنامه‌ها و جشن‌های خاص رادیو شركت می‌كند چون از سال ۵۸ بازنشسته شده اما همچنان رادیو را دوست دارد و شبكه‌‌های جوان و پیام مورد علاقه اوست...

به جمشید جم زنگ می‌زنم همه او را با سرود خاطره‌انگیز یار دبستانی به خاطر می‌آورند. او از قدیمی‌ترها به یاد رضا سجادی می‌افتد و بعد هم می‌گوید: مرتضی احمدی كه هنوز هم شكر خدا زنده است و سرپا قدیمی‌ترین عضو رادیوست. در میان زنده‌ها كه هم بازیگر بود هم خواننده هم ضربی‌خوان او از حسین توصیفیان، كمال‌الدین مستجاب‌الدعوه و فروزنده اربابی به عنوان اولین‌ها صحبت می‌كند و از مرحوم مانی (خواجوی)‌ می‌گوید كه یكی از افراد موثر رادیو بود.
ژاله علو می‌گوید سالگرد تولد رادیو زنگ زدی و سوالات عجیب و غریبی می‌پرسی؟ او روزهایی را به یاد می‌آورد كه وارد رادیو شد وقتی كه من آمدم در كنار رضا سجادی، تقی روحانی و بشیر فرهمند ۳ گوینده خانم هم بودند. كوكب رجا، قدسی رهبری و مرحوم طوسی حائری كه ایشان دبیر ادبیات من بودند از سال ۲۷ كه من به رادیو آمدم تقریبا به جز این افراد هیچ گوینده دیگری نبود. بعدها نمایش‌های رادیویی شروع شد و اولین داستان‌های شب را پرویز خطیبی می‌نوشت و من اجرا می‌كردم.
البته این‌طور نیست كه واقعا هیچ‌كس نداند كه اولین گوینده رادیو چه كسی بوده و این همه اختلاف نظر هم تقصیر كسی نیست. چون آرشیوی از رادیو در اولین سال‌های شروع به كار رادیو موجود نیست. شاید آنها كه ۶۸ سال پیش اولین كسانی بودند كه كار رادیو را در ایران شروع كردند از اهمیت این مساله بی‌‌خبر بودند شاید هم امكانات محدود آن زمان مجالی برای آرشیو كردن و تاریخچه نوشتن به آنها نمی‌داد. به هر حال دكتر خجسته از تلاش همكارانش در آرشیو معاونت صدا خبر می‌دهد كه در حال جمع‌آوری اسناد و مدارك و صداها هستند و تاریخچه شصت و چند ساله رادیو به زودی منتشر می‌شود. مهم این است كه به قول ژاله علو خانواده رادیو از بیرون با مردم رابطه صمیمی و محترمی دارند و از درون هم با هم دوست هستند.
علو می‌گوید: امیدوارم بیشتر به كیفیت برنامه‌ها توجه شود، امیدوارم همیشه همراه و مونس مردم باشیم و تا هستیم كار قشنگ به مردم هدیه كنیم.

روزنامه جام‌جم

پیشینه راديو
درسال ۱۳۰۳ (۱۹۲۴‌)، وزارت جنگ مقدمات استفاده از بی‌سیم فراهم شد. در سال ۱۳۰۵ بی‌سیم در ایران وارد گردید. از سال ۱۳۱۱ موسسات بی‌سیم توسعه‌پیدا کردند، که نهایتا به ایجاد رادیو منتهی شد. هیات وزیران روز ۲ مهر ۱۳۱۳ استفاده از رادیو را تصویب کرد و مقرراتی وضع شد که برای نصب آنتن و استفاده از رادیو اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن لازم بود. در سال ۱۳۱۶ مقدمات ایجاد مرکز رادیو به‌وسیله وزرات پست و تلگراف و تلفن فراهم و به‌دنبال این اقدام در سال ۱۳۱۷ سازمان پرورش‌افکار تأسیس شد. این سازمان دارای‌کمیسیون‌های مطبوعات، کیت کلاسیک، سخنرانی، نمایش‌های رادیویی و موسیقی بود. درچهارم اردیبهشت ۱۳۱۹ اولین فرستنده‌رادیویی در ایران در محل بی‌سیم در جاده قدیم شمیران افتتاح گردید. از سال ۱۳۱۹ رادیو تهران در ۲۴ ساعت فقط ۸ ساعت برنامه اجرا می‌کرد که شامل اخبار،موسیقی ایرانی، گفتار مذهبی، فرهنگی،جغرافیایی و تاریخی بود. درسال ۱۳۲۲ رادیو تهران بخش دیگری به‌تعداد بخش‌های قبلی خود افزود و صبح‌ها نیز برنامه آن سه ساعت افزایش یافت‌. در سال ‌۱۳۲۴ برای روزهای تعطیل نیز برنامه‌هایی‌مدون پخش می‌گردید.

توسعه رادیو در ایران
در بدو تأسیس، رادیو تهران دارای دو فرستنده یکی برای موج متوسط و دیگری برای موج‌کوتاه بود، برای پخش برنامه‌های خود از یک استودیو در محل اداره بی‌سیم استفاده می‌کرد. در سال ۱۳۲۷ یک فرستنده در اختیار رادیو قرار گرفت و یک استودیوی کوچک در میدان ارگ برای پخش اخبار ساخته شد. در سال ۱۳۳۶ نام «رادیو تهران» به «رادیو ایران» تبدیل و بعدها در جنب رادیو ایران فرستنده دومی بنام رادیو تهران نیز مشغول به کار گردید که در آغاز امر تنها موسیقی از آن پخش می‌شد.

اولین کسانی که در رادیو مشغول شدند
این افراد از میان فرهنگیان و هنرمندان شایسته وبا ذوق انتخاب و از سایر وزارتخانه‌ها به اداره کل‌انتشارات و تبلیغات منتقل شدند.
محمد حجازی ملقب به مطیع‌الدوله (نویسنده و داستان‌نویس‌)، عبدالرحمن فرامرزی (نویسنده و مدیر روزنامه کیهان‌) حسینقلی مستعان (داستان‌نویس‌)، ابوالقاسم پاینده (نویسنده‌)، ابوالقاسم اعتصام‌زاده و مشفق همدانی (مترجم‌).
برای تعیین خط مشی و سیاست رادیو، شورای‌عالی انتشارات بر پا شد که اعضای آن‌عبارت بود از: علامه محمد قزوینی، محمد علی فروغی (ذکاء الملک‌)، دکتر قاسم غنی، دکتر علی‌اکبر سیاسی (رییس دانشگاه تهران‌) دکتر رضا زاده‌شفق، دکتر محمود افشار و استاد علینقی وزیری.
بخش خبر مسئول تهیه و پخش اخبار رادیو، خبرگزاری‌پارس بود، که روزگاری آژانس پارس، نام داشت‌. در ابتدای کار، آژانس پارس اخبار روزنامه‌ها راقیچی می‌کرد و به دست گویندگان رادیو می‌داد. اما رفته رفته، پس از پنج سال، این آژانس به یک‌خبرگزاری جدی تبدیل شد که علاوه بر تهیه وپخش اخبار رادیویی، هر روز چهار شماره بولتن صبح و عصر از اخبار ایران و جهان تهیه می‌کرد وبه رایگان در اختیار روزنامه‌ها قرار می‌داد. گزارش‌های رادیویی نیز یا از طریق فرستنده سیار به طور زنده پخش می‌شد و یا جریان رویداد، روی نوار، ضبط و در بخش اخبار از رادیو پخش‌می‌گردید. اخبار خارجی از طریق تله تایپ (دستگاه خودکار خبرگیری‌) که نقش خبرنگار را بازی می‌کرد، دریافت و سپس توسط مترجمان در مدت کوتاهی ترجمه و برای تنظیم خبر رادیویی تحویل سردبیر اخبار می‌شد. پس از تنظیم‌رادیویی، توسط مسئولان خبرگزاری کنترل وبرای پخش به استودیوی رادیو ایران تحویل می‌شد.
از سال ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۸ نیز به مرور هر استانی برای خود (زیر نظر اداره کل انتشارت ورادیو) اقدام به تأسیس رادیو نمود.
پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، نام سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران تبدیل به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران شد. ریاست این سازمان را هر پنج سال یک بار مقام رهبری انتخاب می‌کند. بالاترین مقام رادیو، معاون رییس سازمان در حوزه صدا می‌باشد.

علامه محمد قزويني

فرهنگ مهرپرور (۱۳۷۳-۱۳۲۴) وی یک دوره دو ساله تئاتر را در فرانسه گذراند. فعالیت در رادیو را از سال ۱۳۵۲ و بازی در سینما را از سال ۱۳۶۶ با «صعود» به کارگردانی «فریدون جیرانی» شروع به کار کرد. وی یکی از گویندگان برنامه رادیویی صبح جمعه با شما بود.

• فعالیت در تلویزیون ملی ایران از سال ۱۳۵۰
• گویندگی نماش‌های رادیویی از سال ۱۳۵۲

حسین عرفانی

<!-- /firstHeading --><!-- bodyContent -->

ويكي پدياي حسين عرفاني  را كامل تر از اين نوشته ام

اين كه شما اينجا گذاشتي دست كاري شده و ناقص است

با اين حال خيلي خوب است سعي كنيد از خودتون هم اضافه كنيد

ويكي پديا اشتباه زياد دارد

بضاعت ما درهمین حده دادش تازه این مطلب این ویکی  است من در مورد حسین عرفانی حرف زیاد دارم که بعد برات مینویسم

راستی تو چرا انقدر شیک شدی می خوای تجدید فراش کن

اسلحت کو

(۲۸-۷-۱۳۸۹ ۱۱:۰۵ صبح)تیرانداز ولگرد نوشته شده:  

بضاعت ما درهمین حده دادش تازه این مطلب این ویکی  است من در مورد حسین عرفانی حرف زیاد دارم که بعد برات مینویسم

راستی تو چرا انقدر شیک شدی می خوای تجدید فراش کن

اسلحت کو

دست گل شما واقعاً درد نكنه

بروس ويليس بعد از اين كه با همسر سابقش  دمي مور متاركه كرد هنوز تجديد فراش نكرده بين خودمون بمونه يه 6 ساليه كه بعد از آشنايي با "كاترين زيتاجونز" بد فرم هوايي شده و چاره نداره متصل سرپا نشسته اين سرطان "مايكل داگلاس " كه ديگه داره به مغز استخونش مي رسه عمل كنه و...چي... الفاتحه  انوقت بره سر وقت كتي جونش و ياور  را استاد كند ...قبول نداري از خودش پرسين ... نه نپرسيد اونوقت مي فهمه من لو داده ام  ... ببينيد نشون به اون نشون كه همين چند شب پيش كه باهم گفتگو مي كرديم بروس گفتش كه بهرام زند كه خيلي خوب بجاي ما حرف مي زنه چرا بجاي مرحوم "پل نيومن "اينقدر ضايع بود [بروس يه لفظ زشت ي بكاربرد كه براي شما ضايع ترجمه ميكنم]گفتم تقصير از مدير دوبله و مدير شبكه است شما بدل نگير ...

درضمن جناب بروس هفت تير دسته صدفي دارند كه اخيراً از سفر افريقا تحفه اورده اند كه لنگه اش پيش من است  و دسته  اش از عاج  سفيد است به همين خاطر به اش ميگن دسته صدفي كه زير كت مبارك گذاشتند شما نگران نباشيد

پس بگووووووووووو

ای داد بیداد ازاین زندگی مایکل داگلاس هم رفتنی شد

کافه چی یه دوبل بده به من

یکی برای این یل بریز مهمون منه بایخ سودا باشه

چه بحث زیبایی! چرا باید این اولین پست این بحث بعد از 11 ماه باشد؟!

بهتر است این بحث زیاد نوستالژیک نشود. رادیو این روزها گسترده ترین رسانه است و این بحث هم می تواند مرجع خوبی برای آشنایی با برنامه های مفیدش باشد. به خصوص حالا که کارگرد فرهنگی تلوزیون ایران به زیر صفر تنزل کرده ، اما رادیو هنوز هم خوبی هایی دارد.

یکی از خوب هایی که تلوزیون قدرش نداست و به رادیو تبعیدش کرد ، محمد صالح علا بود. برنامه دو قدم مانده به صبح او بی تعارف یکی از بهترین برنامه های گفتگو محور تلوزیون پس از انقلاب بود که بی هیچ تقلید کودکانه از تاک شوهای غربی توانسته بود برنامه ای "اینجایی" بسازد که خاص و عام را به یک اندازه راضی می کرد و بسیار آموزنده بود. اما آنقدر او را در مضیغه گذاشتند ، آنقدر او و کارشناسانش را اذیت کردند که برنامه اش تعطیل شد و رفت! در این تلوزیون نباید خوب باشی باید مثل اکثر مجریان و برنامه سازان "موفق اش" میان مایه و کلیشه ای باشی ...

در هر حال اینک این برنامه ساز باسواد ، این روزها در بخش شبانگاهی رادیو پیام از ساعت از پنجشنبه ساعت 22 تا ساعت 2 بامداد جمعه میهمان ماست. برنامه اش ترکیبی است از قصه و شعر با صدای خودش و معرفی کتابهای مفید و نقد و بررسی آنها از زبان خود صالح علا (که دکترای ادبیات فارسی دارد و منتقدیست آکادمیک) سرودها و ترانه های درخواستی و ... با همان اصطلاحات خودساخته اش : یکان یکان ، شنوندگان جان ، ماه پیشونی! ، دست به سینه ، رفت و برگشت رادیو پی یامی! و از این قبیل که جذابیت اجرایش را با آن صدای محزون و دوست داشتنی بیشتر می کند.

پنجشنبه ساعت 22:00 الی جمعه 02:00

با اجرای محمد صالح علا

ديشب راديو فرهنگ برنامه جالبي داشت! «پنجره اي رو به مهتاب» كه در آن دكتر حسن بلخاري به مقوله فلسفه هنر مي پردازد. ديشب اولين بار و اتفاقي آن را شنيدم ،‌ اما موضوع بحث و از آن مهمتر شكل طرح موضوع و كيفيت برنامه مرا به خودش جلب كرد.

دكتر بلخاري در برنامه ديشب درباره فلسفه هنر در قرن دوازدهم ميلادي و تاثير نظريات توماس آكوييني بر انديشمندان و هنرمندان شرقي صحبت مي كرد. اما اصلا و ابدا بحث را پيچيده و بي جهت سنگين نمي كرد و اين باعث جذب هر چه بيشتر شنونده ميشد.

درباره موضوع مورد بحث اشاره به اين داشت كه برخي نظرات فلسفي آكوييني در زيبايي شناسي خود متاثر از نظريات علمي ابن هيثم در علم اپتيك است! براي اثباتش به كتابهاي اين دو انديشمند ارجاع ميداد و به زباني ساده يك نظريه علمي و فلسفه منبعث از آن در هنر را توضيح ميداد و حلاجي ميكرد. واقعا برنامه مفيدي بود و من متاسفم شدم كه چرا تا به حال اين برنامه را نمي شنيدم. گويا بيش از 60 برنامه هفتگي را پشت سر گذاشته و فلسفه هنر از زمان يونان باستان را تا قرن دوازدهم ميلادي در برنامه بررسي كرده اند و حالا هشت ، نه قرن بيشتر نمانده!

رديف FM طول موج 106 مگا هرتز

چهارشنبه ها ساعت 21:30 الي 23:00

ميهمان: دكتر حسن بلخاري

موضوع بحث: تاريخ و فلسفه هنر

**********

از دوستان هم خواهش مي كنم اگر با برنامه خاصي در راديو - به تعبير آقاي صالح علا - زلف گره زده اند ، برنامه و شبكه و روز و ساعت پخش آن را در اين بحث معرفي كنند. به خصوص برنامه هاي شبانه را ، اين شب كاري بدجور كسالت آور است!

(۳۱-۶-۱۳۹۰ ۱۲:۵۴ عصر)میثم نوشته شده:  

ديشب راديو فرهنگ برنامه جالبي داشت! «پنجره اي رو به مهتاب» كه در آن دكتر حسن بلخاري به مقوله فلسفه هنر مي پردازد. ديشب اولين بار و اتفاقي آن را شنيدم ،‌ اما موضوع بحث و از آن مهمتر شكل طرح موضوع و كيفيت برنامه مرا به خودش جلب كرد.

دكتر بلخاري در برنامه ديشب درباره فلسفه هنر در قرن دوازدهم ميلادي و تاثير نظريات توماس آكوييني بر انديشمندان و هنرمندان شرقي صحبت مي كرد. اما اصلا و ابدا بحث را پيچيده و بي جهت سنگين نمي كرد و اين باعث جذب هر چه بيشتر شنونده ميشد.

درباره موضوع مورد بحث اشاره به اين داشت كه برخي نظرات فلسفي آكوييني در زيبايي شناسي خود متاثر از نظريات علمي ابن هيثم در علم اپتيك است! براي اثباتش به كتابهاي اين دو انديشمند ارجاع ميداد و به زباني ساده يك نظريه علمي و فلسفه منبعث از آن در هنر را توضيح ميداد و حلاجي ميكرد. واقعا برنامه مفيدي بود و من متاسفم شدم كه چرا تا به حال اين برنامه را نمي شنيدم. گويا بيش از 60 برنامه هفتگي را پشت سر گذاشته و فلسفه هنر از زمان يونان باستان را تا قرن دوازدهم ميلادي در برنامه بررسي كرده اند و حالا هشت ، نه قرن بيشتر نمانده!

رديف FM طول موج 106 مگا هرتز

چهارشنبه ها ساعت 21:30 الي 23:00

ميهمان: دكتر حسن بلخاري

موضوع بحث: تاريخ و فلسفه هنر

**********

از دوستان هم خواهش مي كنم اگر با برنامه خاصي در راديو - به تعبير آقاي صالح علا - زلف گره زده اند ، برنامه و شبكه و روز و ساعت پخش آن را در اين بحث معرفي كنند. به خصوص برنامه هاي شبانه را ، اين شب كاري بدجور كسالت آور است!

بر آقا میثم عزیز درود ! یادش بخیر ! در ازمنه قدیم این جناب آقای دکتر بلخاری عزیز در آمفی تئاتر دانشگاه هنر ساخته اخوان واچفسکی یعنی ماتریکس را نقدی هیجان انگیز می فرمود در حالیکه در آن دوران به این اندازه آوازه شهرتش در گستره وادی هستی طنین اندازه نشده بود ... ( احاطه ایشان بر ابعاد مختلف هنر و تاریخ تمدن در همان دوران هم  رشک انگیز بود ... )

متاسفانه در ان روزگار ما هنوز به لحاظ سخت افزار جزو اقشار آسیب پذیر محسوب میشدیم ( تقریبا مثل همین امروز ! ) اما دوستداران تحلیل ها و نقدهای ایشان صحبتهایشان را با واکمن های آن دوران ضبط کرده و بعدها بارها به گوش جان می شنیدند ! اگر آن دوران بود و کافه را لویی و دوستان زودتر تاسیس کرده بودند جه کارها که نمیشد کرد ! به قول حبیب آقا ظروفجی : یک عمر دیر رسیدیم ... !

یادت بخیر ای ( به قول جوان ها ) اند تکنولوژی دوران قدیم :  نوار کاست سونی !

یا حق ...

دوستان عزیز سلام

ازدوستان ممنونم

بحثی که هدف من بود این قضیه بود که به گویندگان قدیمی رادیو پرداخته بشهه

اونها رئو بشناسیم در مورد

ضعف و قوتشون

واز همه مهمتر عکسهای از اونها داشته باشیم

این برای من

خیلی مهمه زیرا وقتی شما در اینترنت میگردید کمتر از این عکسها به چشم شما می خورد که عکس گوینده قدیمی باشد

حالا اگر دنبال یک هنرپیشه بی ارزش روس یا یوگسلاو بطور مثال بگردید

کلی عکس پیدا میکنید اما ما از

گویندگان خود هیچ نداریم

بازهم از همه دوستان ممنون

هستم کافه چی اینهمه مهون یه دور لیوانهارو پر کن همه

مهمون من هستن