آب زنید راه را  با صدای زنده یاد محمود علیقلی

حضرت مولانا می فرماید

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد          

مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

چاک شدست آسمان غلغله ایست در جهان

عنبر و مشک می‌دمد سنجق یار می‌رسد

رونق باغ می‌رسد چشم و چراغ می‌رسد

غم به کناره می‌رود مه به کنار می‌رسد

تیر روانه می‌رود سوی نشانه می‌رود

ما چه نشسته‌ایم پس شه ز شکار می‌رسد

باغ سلام می‌کند سرو قیام می‌کند

سبزه پیاده می‌رود غنچه سوار می‌رسد

چون برسی به کوی ما خامشی است خوی ما

زان که ز گفت و گوی ما گرد و غبار می‌رسد

                             "در سایه ایزد تبارک عید همگی بود مبارک"

                                                             به نام خداوند مهر و دوستی

تقدیم به دوستان فرزانه و گرانقدرم

شادی کنید اهل وطن!

               با لاله و با یاسمن

                         فصل بهار است این زمان

                                        گردیده بلبل نغمه خوان

                                                       ایام شادی شد عیان                آمد بهار ای دوستان

در این فرصت نو برای شما دوستان خوب و عزیزم ، آرزوی تندرستی و شوری نو برای تحقق همه خوبیها و سالی سرشار از سلامتی ، موفقیت و محبت را برای شما و خانواده محترمتان آرزو دارم .

به رسم هر ساله بهترین شعری را که در سال گذشته خوانده ام به عنوان عیدی پیشکش می کنم.

                                                                                 دلتان همیشه شاد و بهاری باد

                                        راهی بسوی خدا

ای زاهد خام ، دیده ور شو                      از دایره ریا بدر شو

پا بسته نخوت و ریائی                           تاریک درون و کژ گرائی

بر مال و منال دل سپردی                       آتشگه سینه را فسردی

دل آینه ای جهان نما بود                       با پاکی و مهر آشنا بود

زان لحظه که با دروغ پیوست                 جام جم از آن فتاد و بشکست

با اهرمنان چو آشنا شد                        بیگانه ز پرتو خدا شد

زین رو ز خدا در آن نشان نیست             وان نور و فروغ جاودان نیست

پرهیز تو نادرست و خام است                اخلاص تو سست و نا تمام است

با ظاهر و باطن دو گانه                         سودی نبری در این میانه

چون طبل مدام در خروشی                  از گندمیان جو فروشی

بر خاک جبین چه می گذاری                کز عالم دل خبر نداری

پاس دل مردمان نگه دار                      دلهای شکسته را میازار

اینان همه جلوه خدایند                      هر چند که از خدا جدایند

بر سینه ریش دردمندان                      بر قلب پریش مستمندان

مرهم بگذار چون توانی                       یاد آر ز روز ناتوانی

گر در تو خدا شود فراموش                  تاریک شوی چو شمع خاموش

محراب خدا بغیر دل نیست                  زنهار که دل چو سنگ و گل نیست

در سینه خود چراغی افروز                  روشندلی و صفا بیاموز

از رشک و دروغ و کین جدا شو             با نور حقیقت آشنا شو

چون درس نخست عشق این است      نیکی همه جا اساس دین است

                                                                                توران بهرامی ( شهریاری )

دوستان عزیزم

سالی دیگر را با همه فراز و نشیب ها با یکدیگر پشت سر گذاشتیم و اینک نوبت ورود به سالی جدید و تازه نمودن عهد و پیمانی دوباره است تا اگر بودیم ، بهترین ها را با هم تجربه کنیم، بهترین بودن ها برای خود و همه خودی ها ، برای یکدیگر و همه دیگران و برای کافه کلاسیک عزیزمان ، جایی که در این دو سه سال ، بهترین روزهای آن سالها و بهترین ساعات آن روزها را با او سپری ساخته ایم و می سازیم .

بهار طبیعت ، با طراوت جسم و جانتان همراه باد .

ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی
ازین باد ار مدد جوئی چراغ دل برافروزی

دوستان نازنین ، سروران گرامی ، درود فراوان بر شما
نوروز باستانی بر شما فرخنده باد
یک سال دیگه ، یک نوروز دیگه و یک فرصت دیگه
فرصتی که همه بهش نیازمندیم
برای خوشبخت شدن ، برای خوشبخت کردن
اینک این شما و این بهار زیبا و زیبائی های بهار 

گرفت لاله بصد مهـر سبزه را در بر *** کشید سبزه بصد عشق لاله را بکنار
بر آن صحیفه که یکچند زرگران خزان *** بچرب دستی بردند زر و سیم بکار
مهنـدسان بهـاری بر آن صـحیفه کنون *** همی کشند خط از لاجورد و زنگار
به لاله بنگر کو را چه مایه بهره رسید *** ز باد مشک فشان وز ابر لولو بار
درست گوئی دینارهای بی سکه است
چو بنگری بگل سرخ و زرد در گلزار

(شعر از محمد بن عبدالملک نیشابوری ، ملقب به امیر معزی)

آرزو دارم ، روزهای پیش رو سرشار از
شادی ، تندرستی ، مهر وصفا ، عشق و همه خوبی ها باشه .
این هم عیدی کوچک من به شما.
نوروزتان فرخنده.
بهارتون بی پایان.

هدیه ناقابلی از راتسو که به هر چیزی شبیه هست جز بهارانه؛ امیدوارم بپذیرید:

بانوی سبزپوش

ای جاودان

ابـــرو کمان؛ بهـــــار

تا سفره های خالی مـا

تا خنده های یخ زده برف

همراه با سفره ای از سین و یک مشت آینــه

پیش آمدی

بی واژه شعر گفتی و

مهمان مــا شدی

قدری بمــان

شاید که زیر سایه ی پرشکوفه ات

مـا نیــز گـ ــ ــل دهیم ...

سال جدید به همه دوستان ارجمند کافه نشین مبارک باد

با درود

راتسو ریــزو