يك مجموعه عكس كه فكر كنم براي آواتار كاربران مناسب باشد

ادري هپبورن يك پرنسس واقعي

(۵-۵-۱۳۸۹ ۱۱:۱۲ عصر)Kassandra نوشته شده:  

مي بينم كه اينجا همه هر چيزي بوده و نبوده درباره ادري عزيز رو گفتند و من غير از اينكه بگم با تعطيلات رمي با ايشون آشنا شدم ، چيز ديگه اي براي گفتن ندارم!

قطعا تمام مطالب در باره ایشان گفته نشده، موضوعات زیادی در باره این هنرپیشه وجود دارد که ارزش نوشتن را دارد. حداقل هشت موضوع متفاوت در باره آدری را باید ترجمه کنم که فرصت آن تاکنون پیش نیامده است. جمع آوری مطالب از سایتهای خارجی که گاها ف ی ل ت ر می باشند زمان زیادی می گیرد. فعلا دوستداران آدری هپبورن شناسنامه ایشان را ببینند.

فيلم تلويزيوني داستان ادري هپبورن (The Audrey Hepburn Story) : در سال 2000 در امريكا ساخته شده و فيلمبرداري آن در مونترال و كبك كانادا انجام شده است . داستان فيلم به كودكي ، نوجواني و زندگي هپبورن در هلند تحت اشغال نازيها بعنوان يك بالرين و رفتن به امريكا و بازيگري مي پردازد . سه بازيگر نقش هاي كودكي ، نوجواني و بزرگسالي هپبورن را ايفا مي كنند ، كه به نظر من هيچكدام شبيه هپبورن نيستند . در فيلم از صحنه هاي واقعي هم استفاده شده است . ضمن اينكه به فيلمهاي تعطيلات رمي ، سابرينا و صبحانه در تيفاني هم اشاره شده است . فيلم انتقاد برخي از طرفداران هپبورن و رسانه ها را برانگيخت . در كل فيلم چندان خوبي نيست اما ديدن آن خالي از لطف هم نيست ، به ويژه اينكه در آن مي توان بازيگراني را ديد كه در نقش همفري بوگارت ، گريگوري پك ، ويليام هولدن و ... بازي كرده اند و البته هيچكدام شبيه بازيگران اصلي نيستند .

فيلم دو نسخه 133 دقيقه و 175 دقيقه دارد و به دو زبان انگليسي و آلماني در آن صحبت مي شود

ضمناً من زيرنويس فارسي براي آن پيدا نكردم و تا آنجاييكه مي دانم دوبله هم نشده است .

آدرس فيلم در سايت IMDb كه مي توانيد تريلر فيلم را هم آنجا ببينيد :

http://www.imdb.com/title/tt0163887

 لينك دانلود فيلم  :

http://www.gappon.com/the-audrey-hepburn...54779.html

آدری هپبورن اسکار بهترین بازیگر زن را بخاطر بازی در فیلم تعطیلات رومی  در بیست و ششمین جوایز سالانه آکادمی در سال 1954 به خود اختصاص داد. وی پس از دریافت جایزه از دست جین هرشولت گفت:

"می خواهم از همه کسانی که در ماهها و سالهای گذشته به من کمک و راهنمایی کرده اند و چیزهای زیادی به من آموخته اند تشکر کنم. بسیار صمیمانه سپاسگزار و خوشحال هستم."

فیلم کوتاه مربوطه را میتوان از اینجا دانلود کرد. به اندام لاغر آدری که در پست بعدی در باره آن خواهم نوشت توجه نمائید.

http://www.videohippy.com/video/120136/A...an-Holiday

همان فیلم را با پسوند AVI اینجا گذاشتم.

 http://www.4shared.com/get/NDy_g9nb/Audr..._Osca.html

در صفحه اول دومین عکس سیاه و سفیدی که جناب اسکوربان شیردل پست کرد یک چیز جلب توجه می کند، لاغری بیش از حد هپبورن، شدت این لاغری خصوصا در طرفین شانه های وی مشهود است. دلیل چیست؟ جستجو در یافتن پاسخ این سوال منتهی به مطالب جالب دیگری شد که در ادامه نوشته شده است. ترجمه از متون خارجی سایتهای مختلف انجام شده است.

زمانی که آدری شش ساله بود، پدرش که طرفدار نازی بود از مادر و دختر جدا شد، واقعه ای که آدری بعدها آن را مهمترین حادثه زندگی اش نامید. وی در این باره گفت: "وقتی به چشمان پر از اشک مادرت نگاه می کنی، بخود می ترسی. از خودت می پرسی "چه بلایی سر من خواهد آمد؟" زمین زیر پایتان خالی شده است. او واقعا رفت. او رفت و هرگز برنگشت."

  پس از جدایی والدین در 1935، مادر با سه بچه خود ( آدری و دو برادر خوانده وی) راهی آرنهم هلند شدند. در 1939 ارتش هیتلر وارد کشور هلند شد و دوران مصیبت بار آدری در طول اشغال ارتش نازی رقم خورد. پس از مدتی شایعه شد که اصالت خانوادگی آنها به یهودیت برمی گردد و عمو و پسر عموی وی اعدام شدند، خانه اجدادی خانواده ضبط و حسابهای بانکی آنها مسدود شد.

در زمستان سرد سال 1944 زمانی که آدری 15 ساله بود، هزاران نفر در هلند بر اثر گرسنگی و سل جان خود را از دست دادند. جیره ی این افراد در روز تنها یک عدد سیب زمینی بود. شرایط زندگی در هلند پس از حمله متفقین به نورماندی بدتر شد چون ‌نازی‌ها آذوقه غذا و سوخت هلندی‌ها را تصرف کردند. بعدها وی گفت که در دوران قحطی و گرسنگی مجبور به خوردن پیاز گل لاله و درست کردن نان از چمن شدند، اینکه فقط آب برای خوردن بود و برای ذخیره انرژی از بعد از ظهرمی خوابیدند.

 هپبورن بازمانده  دوران جنگ جهانی دوم بود که در آن با سوء تغذیه مواجه شد، به همین دلیل در دوران بلوغ هرگز نتوانست وزن خود را زیاد کند و همواره دچار کمبود وزن بود. این لاغری غیر طبیعی تا پایان عمر وی ادامه داشت. هلند در روز 4 ماه می 1945 همزمان با شانزدهمین سال تولد آدری آزاد شد. در آن زمان آدری از کم خونی، زردی و تنگی نفس رنج می برد. از آنجا که در کودکی گرسنگی را تجربه کرده بود، برای غذا ارزش زیادی قائل بود و دوست نداشت مردم آن را هدر دهند.

وی در مصاحبه ای در مورد وقایع جنگ گفت: " خاطراتی دارم. بارها در ایستگاه شاهد جابجایی قطارهای مملو از یهودیان بودم، چهره های این افراد را در بالای واگنها می دیدم. بوضوح پسر بچه ای را بیاد دارم که همراه با والدین خود در سکو ایستاده بود، با موهای بور و چهره ای رنگ پریده ، کتی پوشیده بود که برایش خیلی بزرگ بود، و قدم بداخل قطار گذاشت. بچه ای به تماشای بچه دیگر ایستاده بود. نمی دانم برایمان چقدر طول کشید تا بدانیم چه اتفاقی قرار بود بیافتد. بعدها فهمیدم چه بلایی سر آنها آمد. با خواندن خاطرات آن فرانک تمام وقایع برایم تکرار شد."

 وی برای بازی در فیلم خاطرات آن فرانک به کارگردانی جورج استیونس که مربوط به دوران اشغال می باشد انتخاب شد، ولی یادآوری صحنه های جنگ آنقدر برایش آزاردهنده بود که نقش را نپذیرفت.

 قد آدری 5 فوت و 7 اینچ (170 سانتیمتر) ، وزن 103 پاوند (47 کیلو) و دور کمر وی 20 اینچ (51 سانتیمتر) بود. (در سایتهای مختلف اعدادی مشابه دیگری ذکر شده است.)  گفته می شود در تمام طول زندگی، وی هیچگونه افزایش وزنی نداشته است. مطابق تمام منابع به غیر از دوران حاملگی اش، چنین اتفاقی نیفتاده است. او صاحب چهره بیش از حد لاغر بدون هیچگونه  آثار بیماری بود. علیرغم این لاغری در هیچ عکسی دارای چشمانی گود و چهره ای زشت نیست. پرنسس اروپایی با چهره ای لاغر و چشمانی درشت که در بازیهایش گاه مانند یک دختر بچه رفتار می کند، در فیلمهایش سعی می کند پایانی خوش را به تصویر کشد.

تعدادی از دوستان مطالب کوتاهی در مورد زندگی آدری مانند ازدواج و درگذشت وی نوشته اند. اجازه دهید نگاه عمیق تری به زندگی این هنرپیشه نامدار داشته باشیم. ابتدا می خواستم مطالب مربوط به فوت آدری را در انتها ارسال نمایم ولی بعد تغییر عقیده دادم. فکر کردم درست نیست داستان آدری را با مرگ وی به پایان برسانیم. این پست همراه با سه پست بعدی را به دلیل مرگ و مراسم خاکسپاری وی اختصاص دارد. قسمت عمده ترجمه از سایت ویکی پدیا انجام و با مطالب سایتهای دیگر ادغام شده است.

 در اواخر سال 1992 مدتی کوتاه  پس از بازگشت از سومالی به سوئیس، هپبورن احساس درد در ناحیه شکم و معده خود کرد. وی به دکترهای متخصص مراجعه کرد اما جوابهای بی نتیجه ای گرفت. آنها تصور می کردند وی به نوعی عفونت آمیبی مبتلا شده است، بیماریی که در آب آشامیدنی کشورهای آفریقایی رایج می باشد. بنابراین تصمیم گرفت در اکتبر همان سال طی سفری به لوس آنجلس کالیفرنیا آزمایشات کاملی از خود انجام دهد. در اول نوامبر هپبورن به همراهی خانواده خود در مرکز پزشکی سدارس سینای مورد معاینه قرار گرفت.

پزشکان با انجام لاپراسکوپی پی به سرطان معده بردند که از قسمت آپاندیس وی شروع به گسترش کرده بود، گونه ای بسیارنادر از سرطان از گروه سرطانهای موسوم به سرطان روده. (لاپراسکوپی نوعی آندوسکوپی در ناحیه شکم است که با ایجاد سوراخی در شکم دوربین فیلمبرداری را برای معاینه به داخل حفره های شکمی می فرستند.) سرطان با پیشرفت آرام در طی چند سال تبدیل به متاستاز شده بود، نه بصورت یک تومور بلکه بصورت لایه نازکی روده کوچک وی را پوشانده بود. (متاستاز به‌ معنای شیوع و سرایت سرطان از نقطعه ای از بدن به نقاط دیگر می باشد.)

 در این عمل حدود 30 سانتیمتر از روده کوچک وی برداشته شد،  بعد از جراحی تجویز دکترها به هپبورن استفاده از داروهای ضد سرطانی و شیمی درمانی بود. در روز شنبه 14 نوامبر 1992 آدری از بیمارستان مرخص شد. سخنگوی مرکز پزشکی سدارس سینای با اعلام این خبر گفت : "جراحان بر این باورند که تمام تومور را خارج کرده اند و هیچ یک از اندامهای وی در خطر قرار ندارد. آنها تمام توده بدخیم را از بین برده اند."

 چند روز بعد وی دچار انسداد روده شد و داروها نمی توانستند درد را تسکین دهند. در اول دسامبر برای بار دوم تحت عمل جراحی قرار گرفت. یک ساعت بعد جراح به این نتیجه رسید که سرطان آنقدر پیشرفته است که امکان برداشتن آن بطور کامل میسر نیست و غیر قابل عمل می باشد.

 خانواده وی پس از آنکه خود را با شرایط بیماری آدری وفق دادند تصمیم گرفتند وی را برای آخرین جشن کریسمس به سوئیس برگردانند. از آنجایی که هپبورن هنوز در دوران نقاهت پس از عمل بسر می برد، قادرنبود با هواپیمای تجاری سفر نماید. با کمک کنت هوبرت جیوانی (1)، خانم راشل لمبرت بانی ملون (2) هواپیمای جت خصوصی گلف استریم خود را پر از گل برای بردن آدری از لوس انجلس به ژنو فرستاد.  در عصر روز 20 ژانویه 1993، هپبورن در خانه خود در تولوچناز سوئیس  بر اثر سرطان آپاندیس در خواب چشم از جهان فرو بست. بعد از مرگش گریگوری پک جلوی دوربین رفت و با چشمان اشکبار شعر مورد علاقه آدری با نام "عشق بی پایان" را از رابیندرانات تاگور خواند.

 مراسم تدفین در روز 24 ژانویه 1993 در کلیسای روستای تولوچناز برگزار شد. اجرای مراسم به عهده ماریوس ادینبور بود، همان مرد مذهبی که هپبورن و فرر را به عقد یکدیگر درآورد و پسرش شون را در 1960 غسل تعمید داد، همچنین پرنس صدرالدین آقاخان کمیسرعالی پناهندگان سازمان ملل متحد و نماینده یونیسف  در ستایش هپبورن جملاتی را ایراد کرد. در مراسم تدفین خانواده ها و دوستان زیادی شرکت کردند که شمار آنها به 120 نفر بالغ می گردد، همچون پسران آدری، معشوقه وی رابرت ولدرز، برادرناتنی وی یان کوارلس ون یوفورد، شوهران قبلی وی آندرا دوتی و مل فرر، هوبرت جیوانی، مدیران اجرایی یونیسف و بازیگرانی مانند آلن دلون و راجر مور. از سوی گریگوری پک، الیزابت تایلور و خاندان سلطنتی آلمان گلهایی برای مراسم فرستاده شد. در همان روز هپبورن در گورستان  کوچک تولوچناز واقع در بالای تپه ای مشرف به روستا، بخاک سپرده شد. قبر آدری در کنار دیوار پشتی قرار داشته و از ورودی گورستان کاملا قابل تشخیص است.

(1) طراح مد و اشراف زاده فرانسوی که موسس خانه جیوانی در سال 1952 می باشد. عمده شهرت وی بدلیل طراحی حرفه ای کمدهای لباس آدری هپبورن و سفارش لباس از شخصیت های مشهوری مانند فرح پهلوی، ژاکلین کندی، اینگرید برگمن، گرتا کاربو و  لورن باکال می باشد.

 (2) بشر دوست، مجموعه دار هنری، طراح باغ و فضای سبز کاخ سفید آمریکا

شون فرر، لوکا دوتی و رابرت ولدرز در حال حمل تابوت آدری هپبورن

 راجر مور در ورود به کلیسا

قبر آدری مجاور دیوار پشتی گورستان

دوستان کافه می توانند فیلم کوتاه مراسم خاکسپاری هپبورن را از اینجا دانلود نمایند. اولین سایت فیلثرمی باشد. در این مراسم مل فرر با همسر پنجم روسی خود بنام الیزابت سوخوتین معروف به لیزا شرکت داشت. وقتی خبرنگاران خواستند با فرر مصاحبه نمایند، وی که از شدت هیجان بخود می لرزید گفت: "امروز نمی توانم صحبت کنم."  وی بعدها گفت بهترین دوران زندگی اش در کنار آدری سپری شده است.

itnsource.com/en/searchresults

http://www.4shared.com/video/Hj_HDSd3/Au...neral.html

ورودی گورستان تولوچناز

مل فرر با همسر خود پس از خروج از نمازخانه گورستان